കഥ ഇതുവരെ - റിപ്പോർട്ടർ റോബിൻസ് ഒരു വിമാന അപകടത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ അമേരിക്കയിൽ നിന്നും കെനിയായിൽ എത്തി. അവിടത്തെ ദരിദ്ര്യം ഭയാനകമായിരുന്നു. രക്ഷപെടാൻ ചിലർ കപ്പലുകളിലും  വിമാനത്തിലും ഒളിച്ചുകയറുന്നതായി അറിയുന്നു. ആ അനുഭവം നേരിട്ടറിയാൻ അയാൾ ഒരു  ചരക്കുകപ്പലിൽ രഹസ്യമായി കയറി. ആ യാത്ര അയാളെ വലിയൊരു അപകടത്തിലേക്കെത്തിച്ചു. ഒടുവിൽ അയാൾക്ക് നടുക്കടലിലേക്ക് ചാടേണ്ടിവന്നു. ഒടുവിൽ ഒരു ദ്വീപിലെത്തി.  തുടർന്നു വായിക്കുക.

റോബിൻസ് ചരക്കുകപ്പലിൽ നിന്നും കടലിലേക്ക് ചാടിയ നിമിഷം മുതൽ സമയം തകർന്ന മണിക്കൂറുപോലെ ചിതറിപ്പോയിരുന്നു. തിരകൾ അവനെ ഉയർത്തി, താഴ്ത്തി, വീണ്ടും വിഴുങ്ങി. ഒരിക്കൽ അവൻ നീന്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത് വിജയം കണ്ടില്ല.

ഉപ്പുനീർ ശ്വാസകോശത്തിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ലോകം മങ്ങിയ നീലമായി മാറി. ഒരു നിമിഷം. അയാൾ പണ്ടെങ്ങോ വായിച്ചത് ഓർത്തുപോയി. മുങ്ങിമരിക്കുന്ന ഏതൊരാളുടേയും സ്മരണയിലേക്ക് കഴിഞ്ഞകാല ജീവിത മുഹൂർത്തങ്ങൾ തിരശീലയിലെന്നവണ്ണം മിന്നിമറിയുമെന്ന്..! തന്റെ പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം അസ്തമിക്കുകയാണോ..? ശബ്ദങ്ങൾ ദൂരെയായി. അവൻ അവസാനമായി ഓർമ്മിച്ചത് ആകാശത്ത് ചുറ്റി പറന്ന ഒരു കടൽകാക്കയെയാണ്. പിന്നെ... കടുത്ത ഇരുട്ട്. അതേ സമയം, കടലിന്റെ മറുവശത്ത്, ഒരു ചെറു ലോകം. കട്ടത്തടിയിൽ മൂന്ന് മനുഷ്യർ.

അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ സൂര്യതാപത്താൽ ചുട്ട കല്ലുപോലെ. കണ്ണുകൾ വെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏറെ ജാഗ്രതയോടെ അവർ മീൻ പിടിക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് വെള്ളത്തിന്റെ മേൽപ്പരപ്പിൽ എന്തോ ഒഴുകുന്നത് കണ്ടത്.
ആദ്യം അത് മരത്തടിയാണെന്നു തോന്നി.

പിന്നെ... അത് ഒരു മനുഷ്യശരീരം ആണെന്ന് അവർക്കു ബോധ്യം വന്നു. കട്ടത്തടി വേഗത്തിൽ ആ ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങി. വെള്ളത്തിൽ പകുതിമുങ്ങിയ അവന്റെ കൈ ഒന്നു ചലിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഒരാൾ ചാടി വെള്ളത്തിലിറങ്ങി. ആ മനുഷ്യന്റെ കരുത്തുള്ള ശരീരം പിടിച്ചു. 
അവർ പരസ്പരം ഒരു വാക്കുപോലും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അവരുടെ പ്രവർത്തനം തീരുമാനമായിരുന്നു. അവനെ രക്ഷിക്കണം...!
കായലിന്റെ വെള്ളം കാടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുന്നിടത്ത് അവർ കരയിലിറങ്ങി. അവനെ ചുമന്ന് മണ്ണുവഴിയിലൂടെ നടന്നു. കാടിന്റെ നിഴലുകൾ വഴിയൊരുക്കി.

പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം നിശ്ശബ്ദമായി. കാറ്റുപോലും അവരെ നോക്കി നിന്നതുപോലെ. അവസാനം അവർ എത്തിയത് മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞ ചെറിയ മനോഹരമായ കുടിലുകളുടെ കൂട്ടത്തിനടത്തേക്ക്. അവിടെ കുട്ടികൾ കളിച്ചു. സ്ത്രീകൾ ഓരോരോ പണികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏകീകൃത രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രധാരണമാണവരുടേത്.

മുതിർന്നവർ നിശ്ശബ്ദമായി. അബോധാവസ്ഥയിലുള്ള മനുഷ്യനെ ഒരു വലിയ കല്ലിനു മുകളിൽ കൊണ്ടുവന്നു കിടത്തി. ആ സമയത്ത് ഒരു സ്ത്രീ മുന്നോട്ട് വന്നു. വെള്ളനിറമുള്ള ചർമ്മം. അവർ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്ത്രവും വെള്ള തന്നെ.

മുടിയ്ക്ക് മങ്ങിയ സ്വർണനിറം. കണ്ണുകളിൽ വർഷങ്ങളുടെ കഥ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ. 
അവർ നിശബ്ദമായി റോബിൻസിന്റെ അരികിൽ മുട്ടുകുത്തി.

അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു. ആ സ്ത്രീയുടെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു പ്രകാശം തെളിഞ്ഞു. 
മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം...! റോബിൻസിന്റെ കണ്ണുകൾ മൃദുവായി തുറന്നു. ഒരു പുതുലോകം  കണ്ടതുപോലെ..! അയാൾ നീങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. ശരീരം പ്രതികരിച്ചില്ല. മുന്നിലിതാ വെള്ളക്കാരിയായ ഒരു സ്ത്രീ. അവൾ മൃദുവായി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.

പരിചിതമല്ലാത്തതും, അതേസമയം ആശ്വാസകരവും.

''ദയവായി അനങ്ങല്ലെ... പ്ലീസ്....'

മൃദുവായ സ്വീഡിഷ് ശൈലിയുള്ള ഇംഗ്ലീഷ്. ''നീ സുരക്ഷിതനാണ്.''
അയാൾ ഏറെ ക്ലേശത്തോടെ കണ്ണുതുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: 'ഞാൻ എവിടെയാണ്...?''
സ്ത്രീ ചിരിച്ചു. ''പേടിക്കേണ്ട. ഇത് സുരക്ഷിതമായരു സ്ഥലം തന്നെ.'

അവർ സ്‌നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ എലീനയാണ്. എന്നാൽ ഇവരെന്നെ വിളിക്കുന്നത് മറ്റൊരു പേരിലാണ് ''അലൂമ,''

അയാൾ ഏറെ പ്രയാസപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു: ഞാ..ൻ....റോ..ബിൻ..സ്...!'

റോബിൻസ്... നല്ലപേര്.

'ഇവിടെ ആരും നിന്നെ വേട്ടയാടില്ല,'' അവൾ പറഞ്ഞു.

''ഇവിടെ കുറെ നല്ല മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്നു.''

റോബിൻസിന്റെ  മനസ്സിൽ പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മകൾ അടിച്ചു കയറി.

കപ്പൽ തകർച്ച...രക്തം... കാട്...ഒഴുകുന്ന വെള്ളം..! എല്ലാം ഒരു തിരശീലയിൽ എന്നവണ്ണം മിന്നിമറയുന്നു. കാടിന്റെ കാറ്റും ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ മണവുമൊത്ത് സമയം മന്ദഗതിയിൽ നീങ്ങി.

ആലുമയുടെ കൈകൾ എലീനയുടെ പഴയ ശാസ്ത്രീയ കൃത്യതയും അമ്മയുടെ കരുണയും ചേർന്ന കൈകൾ റോബിൻസിന്റെ മുറിവുകൾ പതുക്കെ പതുക്കെ ഉണങ്ങിത്തുടങ്ങി. ആദ്യ മൂന്ന് ദിവസം അയാൾ കൂടുതലും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. നാലാം ദിവസം വേദന കുറഞ്ഞു.

ആറാം ദിവസം അവൻ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ഏതാണ്ട് പത്തുപന്ത്രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് പൂർണ്ണമായും ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്തു റോബിൻസ്.

അന്ന് വൈകുന്നേരം. ഗ്രാമത്തിന്റെ അരികിലെ വലിയ വൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ അവർ ഇരുന്നു.
കുട്ടികൾ അകലെയായി കളിച്ചു. പുകയില്ലാത്ത അടുപ്പുകളിൽ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. കായലിൽ സന്ധ്യയുടെ വെളിച്ചം പൊൻ നിറമായി പരന്നു. ''നീ ഇന്ന് സംസാരിക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന് തോന്നുന്നു,''

അലൂമ പറഞ്ഞു. റോബിൻസ് ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു.

''ഞാൻ ഒരു പത്രപ്രവർത്തകനാണ്,'' അവൻ തുടങ്ങി.

''യാത്രികനല്ല... സാഹസികനല്ല... സാക്ഷിയാകാനാണ് ഞാൻ യാത്ര ചെയ്യുന്നത്.'' ആലുമ എല്ലാം മിണ്ടാതെയിരുന്നു കേട്ടു.

''ആഫ്രിക്കയിലെ പട്ടിണി,'' റോബിൻസ് പറഞ്ഞു.

''ക്യാമറകൾ കാണിക്കാത്ത പട്ടിണി... കണക്കുകളിൽ ഇല്ലാത്ത പട്ടിണി... മനുഷ്യരെ നിഴലാക്കി മാറ്റുന്ന പട്ടിണി.''

അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു.

''അത് പഠിക്കാനാണ് ഞാൻ പുറപ്പെട്ടത്. ഒരു റിപ്പോർട്ട് എഴുതാൻ അല്ല... മനുഷ്യരുടെ കഥ എഴുതാൻ.'' അയാൾ  അല്പം വെള്ളം കുടിച്ചു. എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു:

''അവരിൽ ചിലർ അനുഭവിച്ച ദുരിതമത്രയും എങ്ങിനെയാണെന്നു അനുഭവിച്ചറിയാൻ പുറപ്പട്ടവൻ. അതിനാൽ ഞാൻ ചരക്കുകപ്പലിൽ കയറി.''

ആലുമയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ മുഖത്ത്.

''മൂന്നാം രാത്രി,'' റോബിൻസ് പറഞ്ഞു,

''കാറ്റ് മാറി. ആകാശം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. പക്ഷേ കപ്പൽ മുന്നോട്ട് പോയി.''

അവന്റെ വിരലുകൾ മണ്ണിൽ വരകൾ വരച്ചു ''ആ അടിയുടെ ശബ്ദം...ഇന്നും എന്റെ തലയിൽ മുഴങ്ങുന്നു.' കാറ്റ് നിശ്ചലമായി.

അലൂമ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:

''നീ എന്തിനാണ് വീണ്ടും പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്കൂ മടങ്ങിയെത്തിയത്..?' ചോദ്യം റോബിൻസിനെ അമ്പരപ്പിച്ചു.

അവൻ ഏറെ നേരം ചിന്തിച്ചു. ''കാരണം... ഞാൻ ഇനിയും കഥ പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ല.'' അലൂമയുടെ മുഖത്ത് ചെറുചിരി.

''അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ശരിയായ സ്ഥലത്താണ് എത്തിയത്,'' അവൾ പറഞ്ഞു.

''ഇവിടെ ഓരോ മനുഷ്യനും ഒരു കഥയാണ്.''

സന്ധ്യ ഇരുണ്ടു. തീ കത്തിച്ചു. ഗ്രാമത്തിന്റെ ചുറ്റും ശാന്തത പരന്നു.

''നീ പട്ടിണിയെ കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ വന്നതാണല്ലോ,'' അലൂമ പറഞ്ഞു.

''പക്ഷേ മനുഷ്യൻ പട്ടിണിയാൽ മാത്രമല്ല മരിക്കുന്നത്.''

റോബിൻസ് നോക്കി.''സ്‌നേഹമില്ലായ്മയും പട്ടിണിയാണ്,'' അവർ പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ തങ്ങി.

''റോബിൻസ് നാളെ ഈ ഗ്രാമം ചുറ്റിനടന്നു കാണണം. ഒപ്പം ഗ്രാമീണരേയും. അവരുടെ പഴയ കഥകളും പുതിയ ജീവിതവും.'' നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം. അലൂമ എഴുന്നേറ്റു.

''അപ്പോൾ നിനക്ക് മനസ്സിലാകും, രക്ഷപ്പെടൽ ഒരു സംഭവം മാത്രമാണ്.
മാറ്റം ഒരു യാത്രയാണ്.''

റോബിൻസ് ഒറ്റയ്ക്കതന്നെ ആ വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ ഇരുന്നു. ദിവസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് അവൻ മരണത്തിനരികിലായിരുന്നു. ഇന്ന് അവൻ ഒരു കഥയുടെ നടുവിൽ. കടലിൽ ചന്ദ്രപ്രകാശം വീണു.

റോബിൻസ് മനസ്സിൽ എഴുതി:

''ഞാൻ പട്ടിണിയെ തേടി യാത്ര തിരിച്ചു. പക്ഷേ ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്നത് മനുഷ്യനാകാനുള്ള അർത്ഥം തന്നെയാണ്'

സന്ധ്യയുടെ വെളിച്ചം ദ്വീപിന്മേൽ പതുക്കെ വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. കാടിന്റെ മുകളിലൂടെ പറക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ നിഴൽ നിലത്ത് നീളമായി വീണു. റോബിൻസ് അലൂമയുടെ പിന്നിൽ നടന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ ഒരു അന്യസ്ത്രീയല്ല. ദ്വീപിന്റെ മനുഷ്യർ അവളെ കാണുമ്പോൾ തലകുനിക്കുന്നു.

''അലൂമ ...' അവർ ആദരത്തോടെ വിളിച്ചു. റോബിൻസ് അത് നോക്കി അതിശയിച്ചു. ഒരു കാലത്ത് നേതൃത്വത്തിനു വേണ്ടി തലവെട്ടി ആഘോഷിച്ച മനുഷ്യർ. ഇപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ശാന്തത. അത് എല്ലാം ഈ സ്ത്രീ കൊണ്ടുവന്ന മാറ്റം.  ഇരുവരും യാത്ര തുടരുന്നതിനിടയിൽ അലൂമ പതുക്കെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

''വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ഈ ദ്വീപ് ഭീകരമായിരുന്നു.''

റോബിൻസ് നിശ്ശബ്ദമായി കേട്ടു.''ഞാനും മാർട്ടിനും ഇവിടെ എത്തിയത് ഒരു അപകടത്തിനുശേഷം.'' അവളുടെ ശബ്ദം മന്ദമായി.

''ആദ്യകാലം... ഞങ്ങൾ ഒളിച്ചും ഭയന്നുമാണ് ജീവിച്ചത്.'' അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി. കാറ്റ് ഇലകളെ ചലിപ്പിച്ചു.

''പിന്നെ ഒരു ദിവസം...' അവളുടെ കണ്ണുകൾ അകലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ''ഒരു സർപ്പം മാർട്ടിനെ കൊത്തി.'' എന്റെ ഭർത്താവിനെ എനിക്കു രക്ഷിക്കാനായില്ല.'

റോബിൻസിന്റെ മുഖം ഗൗരവമായി. നടന്നു നടന്ന് അവർ ഒരു തുറന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി:
അവിടെ കല്ലുകൾ കൊണ്ട് ചുറ്റിയ ഒരു ചെറിയ ഇടം. മരക്കൊമ്പുകളിൽ ചില പഴയ അടയാളങ്ങൾ. ആദിവാസി ചിഹ്നങ്ങൾ. അലൂമ അവിടെ നിർത്തി.

''ഇവിടെയാണ്...മാർട്ടിൻ വിശ്രമിക്കുന്നത്.' അവൾ മന്ദമായി പറഞ്ഞു.

റോബിൻസ് ചുറ്റും നോക്കി. ''ഗോത്രാചാരപ്രകാരം അവരാണ് അവനെ അടക്കം ചെയ്തത്.''

അലൂമയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഓർമ്മയുടെ ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു.

''ആ ദിവസം...''അവർ വലിയ മരണാനന്തര ചടങ്ങ് നടത്തി. ഓർമ്മയുടെ ഒരു നിമിഷം. അവൾ മുട്ടുകുത്തി. മണ്ണിൽ കൈവെച്ചു.

''മാർട്ടിൻ...' അവൾ മന്ദമായി പറഞ്ഞു.

''എന്റെ സ്വപ്‌നം ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നു.'' കാറ്റ് വീണ്ടും വീശി. മരങ്ങളിലൂടെ വെളിച്ചം ചിതറിപ്പോയി. റോബിൻസ് നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു.

ഒരു പത്രപ്രവർത്തകന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കഥ രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ക്രൂരതയിൽ നിന്ന് മനുഷ്യത്വത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര. അലൂമ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.

മാർട്ടിനും എഴുന്നേറ്റ് പതുക്കെ അവരുടെ നടന്നു. കാട് കൂടുതൽ ഇരുണ്ടു. സന്ധ്യയുടെ വെളിച്ചം മരങ്ങളിലൂടെ ചെറു കഷണങ്ങളായി വീണു.  കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ നിർത്തി.
''നീ എന്റെ കഥ അറിയണം,'' അവൾ പറഞ്ഞു.

''ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ ദ്വീപിന്റെ കഥ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകില്ല. സ്വീഡനിലെ ഒരു സർവകലാശാലയിൽ ഞാനും മാർട്ടിനും മനഃശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചിരിന്നു..'' റോബിൻസ് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരുന്നു.

''എന്റെ പിതാവ് ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിയും മെഡിക്കൽ ഡോക്ടറുമായിരുന്നു.

അദ്ദേഹം ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു മനുഷ്യനെ മനസ്സിലാക്കാതെ ലോകത്തെ മാറ്റാൻ കഴിയില്ല.''

അലൂമ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. ''ആറ് വർഷം ഞാൻ അധ്യാപികയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കി.''

അവളുടെ ശബ്ദം ആഴമായി. ''പാവപ്പെട്ടവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖംവിശപ്പു തന്നെ'' അതുകഴിഞ്ഞാൽ സ്വന്തമായി ഒരു വീട്'

റോബിൻസ് തല ഉയർത്തി.

''വീട് എന്നത് മതിലും മേൽക്കൂരയുമല്ല. അത് സുരക്ഷയാണ്...മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിന്റെ അഭയം. അപ്പോൾ ഞാനും മാർട്ടിനും ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു. ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം അതിനായി മാറ്റിവയ്ക്കണം.''

''അതിനിടയിൽ ഒരു ഗവേഷണസംഘം രൂപപ്പെട്ടു.''

''അപരിചിത സംസ്‌കാരങ്ങളെ പഠിക്കാൻ. ഞങ്ങൾ ആ സംഘത്തോടൊപ്പം കടൽ യാത്രയ്ക്കിറങ്ങി.'' അലൂമയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഇരുണ്ടു.

''പക്ഷേ വിധി...' അവൾ മന്ദമായി പറഞ്ഞു.

''ഞങ്ങളെ ഈ ദ്വീപിലേക്കാണ് കൊണ്ടുവന്നത്. തലവെട്ടികളുടെ ലോകം.' കാറ്റ് ശക്തമായി വീശി. അലൂമയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. ''ആദ്യമായി ഞങ്ങൾ കണ്ടത് ഭയാനകമായിരുന്നു. ഈ ദ്വീപിലെ യുവാക്കൾ മറ്റു ഗോത്രങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സ്ത്രീകളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും.''

''അവർക്ക് അത് സാഹസീകതയുടെ അടയാളം.'' റോബിൻസ് നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു. ''ശത്രുക്കളുടെ തലവെട്ടി അവർ ആഘോഷിക്കും.''

''പക്ഷേ സ്വന്തം സഹോദരങ്ങളുടെയോ ബന്ധുക്കളുടെയോ തല അറുക്കാൻ അവർ ധൈര്യപ്പെടില്ല.''
''അത് ചെയ്താൽ കടുത്ത ശിക്ഷ.' ഭീകര ആചാരം. അലൂമയുടെ ശബ്ദം പതുക്കെ താഴ്ന്നു.

''അറുത്തെടുക്കുന്ന തലകൾ ഇവർ ഉണക്കി സൂക്ഷിക്കും. 'ചുരുട്ടിയ തലകൾ'' എന്നാണവർ ഇതിനെ പറയുന്നത്. ഗോത്രത്തിന്റെ വിശ്വാസപ്രകാരം, ശത്രുവിനെ കൊല്ലുമ്പോൾ അവന്റെ ആത്മശക്തിയും മറ്റു കഴിവുകളും തലവെട്ടിയവനിൽ വന്നു ചേരുമത്രെ..! അതിനായി ശത്രുവിന്റെ തല ചെറുതാക്കി സൂക്ഷിക്കുന്നു. കഴുത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഒരു ചിറ ഉണ്ടാക്കി, ഉള്ളിൽ നിന്നു തലയോട്ടി പുറത്തെടുക്കും. പിന്നെ തൊലിയും മുടിയും മാത്രം എടുക്കും..!

തൊലി ഭാഗം ചൂടുവെള്ളത്തിൽ വേവിക്കും. അതോടെ തൊലി ചുരുങ്ങാൻ തുടങ്ങും. പിന്നെ ചൂടാക്കിയ പ്രത്യേകതരം ചെറുകല്ലുകളും മണലും അകത്തേക്കിടും. അങ്ങിനെ ആ വ്യക്തിയുടെ ചുരുങ്ങിയരൂപം മാറ്റമില്ലാതെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നു. ഔഷധവീര്യമുള്ള മരങ്ങൾ കത്തിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ചാരം പുരട്ടി അവ സൂക്ഷിക്കും. ചില പ്രധാന ചടങ്ങുകളിൽ ആ ചെറുതലകൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.

''അത് അവരുടെ വിജയത്തിന്റെ അടയാളം.''

റോബിൻസ് അത്ഭുതപ്പെട്ടുനിന്നു. അലൂമ തുടർന്നു.

കാട് ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമായി. അലൂമ വീണ്ടും നടന്നു.

''ഞാൻ ആദ്യം ഭയന്നു. പക്ഷേ പിന്നീട് മനസ്സിലാക്കി ഇവർ ദുഷ്ടന്മാരല്ല. ഇവർ അറിവില്ലാത്ത മനുഷ്യരാണ്. ഭയം അവരെ ക്രൂരരാക്കി.''

അവൾ റോബിൻസിനെ നോക്കി. അവന്റെ മുന്നിൽ നടക്കുന്നത് ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയല്ല. ഒരു ദ്വീപിന്റെ ചരിത്രം മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വനിത.

പക്ഷേ അവന് ഇനിയുമറിയില്ല, ഈ ദ്വീപിന്റെ ഇരുണ്ട ചരിത്രം പൂർണ്ണമായി അവസാനിച്ചിട്ടുമില്ല.

(തുടരും)

ജോഷി ജോർജ്‌

നോവൽ ഇതുവരെ

നോവൽ ആരംഭിക്കുന്നു..! പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - അധ്യായം ഒന്ന്: ദുരൂഹത നിറഞ്ഞ വിമാനാപകടം

https://vachakam.com/local/mysterious-plane-crash

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  അധ്യായം 2 - സത്യമറിയാൻ ഭ്രാന്തിയായി..!

https://vachakam.com/local/pulitzer-prize-winner-chapter-2-i-went-crazy-to-know-the-truth

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് അധ്യായം 3 - ആകാശവഴിയിലൂടെ വന്നു വീണ കറുത്ത കാൽപ്പാദം

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-chapter-3-the-black-footprint-that-fell-through-the-sky

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  അധ്യായം 4 - ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നടന്നുകയറാൻ കഴിയുന്ന നടപ്പാലം..!

https://vachakam.com/local/a-footbridge-that-can-be-walked-to-the-destina-tion

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  നോവൽ 5  ചുടു ചുംബനത്തിന്റെ മായാത്ത മുദ്ര പതിഞ്ഞ നഗരം

https://vachakam.com/article/a-city-marked-by-the-indelible-imprint-of-a-passionate-kssi

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  നോവൽ 6  രഹസ്യം ചുരുളഴിയുന്നു

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-novel-6-the-secret-unfolsd

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് നോവൽ  7  പുതിയൊരു അന്വേഷണത്തിന്റെ ആരംഭം

https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winning-novel-7-the-beginning-of-a-new-investigation

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  - നോവൽ 8 - ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ഇരുണ്ട മുഖം

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-novel-8-the-dark-face-of-poverty

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 9 - വീണ്ടും ക്യൂബൻ മാഫിയ

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-novel-9-the-cuban-mafia-again

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  നോവൽ 10  ഒരു ടാൻസാനിയൻ യാത്രയിലെ പ്രശ്‌നങ്ങൾ

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-novel-10-troubles-on-a-tanzanian-journey

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  - നോവൽ 11 - വിചിത്ര സ്വഭാവമുള്ള സുന്ദരികളുടെ വിളയാട്ടം

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-novel-11-a-tale-of-strange-beauties

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  നോവൽ 12  തലയ്ക്കടിച്ചുണർത്തുന്ന വനമഹോത്സവം

https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winner-novel-12-the-mind-blowing-forest-festival

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  നോവൽ 13  കാഗോ ഹോൾഡിൽ ജീവനോടെ പോകാമെന്നു കരുതുന്നവർ

https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winner-novel-13-those-who-think-they-can-get-out-alive-in-the-cargo-hold

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ്  നോവൽ 14  കടലലേക്ക് പോകുന്ന നിഴൽ

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-novel-14-the-shadow-that-goes-to-the-sea

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 15 -  മനസ്സിലൂടെ ചെപ്പുകുളത്തേക്ക് ഒരുയാത്ര..!

https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winner-novel-15-a-journey-to-cheppukulam-through-the-mind

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 16 - ആഴക്കടലിൽ കണ്ടത് പ്രേതമോ, മനുഷ്യനോ..?https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winner-novel-16-was-it-a-ghost-or-a-human-being-seen-in-the-deep-sea

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 17 - ആ രഹസ്യം അയാളെ ജീവനോടെ വിടുമോ..?

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-novel-17-will-that-secret-keep-him-alive

പുലിസ്റ്റർ ജേതാവ് - നോവൽ 18 - കടലിലെ നിയമം കനക്കുമ്പോൾ..!

https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winner-novel-18-when-the-law-of-the-sea-is-strong

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 19 - നായകൻ കടലിന്റെ അഗാതതയിലേക്ക്..!

https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winner-novel-19-the-hero-goes-to-the-depths-of-the-sea

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 20 - കടൽപരപ്പിലെ ബ്ലാക്ക്ഔട്ട് നിഗൂഢത, 17 മിനിറ്റ്‌

https://vachakam.com/article/pulitzer-winner-novel-20-blackout-mystery-on-the-seabed-17-minutes

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 21 - എതിരാളിയുടെ തലയറുക്കുന്ന പ്രാകൃതർ

https://vachakam.com/local/pulitzer-winner-novel-21-the-primitives-who-behead-their-opponent

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 22 - നിഴലുകളും നിലാവും ചേർന്ന് തീർത്ത ഭയാനക ദീപ്!
https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winner-novel-22-a-terrifying-island-made-of-shadows-and-the-moon

പുലിറ്റ്‌സർ ജേതാവ് - നോവൽ 23 - കടലമ്മയായി അലൂമ..!
https://vachakam.com/article/pulitzer-prize-winner-novel-23-alumna-as-kadalamma

വാചകം ന്യൂസ് വാട്ട്സ് ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ പങ്കാളിയാകുവാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക .

വാട്സ്ആപ്പ്:ചാനലിൽ അംഗമാകാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക .

ഫേസ്ബുക് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യാൻ ഈ ലിങ്കിൽ (https://www.facebook.com/vachakam/) ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

യൂട്യൂബ് ചാനൽ:വാചകം ന്യൂസ്