ലോകമെമ്പാടും രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരതകളും ജനകീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ഭരണകൂടങ്ങളും ജനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വിടവ് എക്കാലത്തെക്കാളും വർദ്ധിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അധികാരം നിലനിർത്താൻ ഏത് വഴിയും സ്വീകരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വവും, തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തെരുവിലിറങ്ങുന്ന സാധാരണ ജനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടം ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അന്തസ്സത്തയെത്തുടർന്ന് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
ഈ ലേഖനം രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യവും ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.
- 1. രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം: സേവനമോ അതോ സമ്പാദ്യമോ?
- രാഷ്ട്രീയം എന്നത് സമൂഹത്തിന് സേവനം ചെയ്യാനുള്ള ഉപാധിയാണെന്ന് കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു.
- യഥാർത്ഥ രാഷ്ട്രീയം: മഹാത്മാ ഗാന്ധി, നെൽസൺ മണ്ടേല തുടങ്ങിയ നേതാക്കൾ രാഷ്ട്രീയത്തെ കണ്ടത് രാജ്യത്തിന്റെയും ജനങ്ങളുടെയും ഉന്നമനത്തിനായുള്ള ത്യാഗമായിട്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ജീവിതം തന്നെ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നൈതികതയ്ക്കുള്ള തെളിവുകളായിരുന്നു.
- ഇന്നത്തെ മാറ്റം: നിർഭാഗ്യവശാൽ, ആധുനിക രാഷ്ട്രീയത്തിൽ അധികാരം എന്നത് പണം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള എളുപ്പവഴിയായി (Money Making Tool) മാറിയിരിക്കുന്നു. വലിയ ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യങ്ങൾ കെട്ടിപ്പടുക്കാനും സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനുമാണ് പലരും ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയം ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
- അധികാര മോഹം: സേവനത്തിന് പകരം അധികാരത്തിന് മുൻഗണന നൽകുമ്പോൾ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലുന്നു. ഇത് ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു.
2. ക്രിമിനൽ സംഘങ്ങളും പാർട്ടികളുടെ സംരക്ഷണവും
രാഷ്ട്രീയം കുറ്റകൃത്യങ്ങളുമായി കൈകോർക്കുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന് ഭീഷണിയാണ്.
- ഗുണ്ടാ സംഘങ്ങൾ: തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയിക്കാനും എതിരാളികളെ അടിച്ചമർത്താനും പല രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും ക്രിമിനൽ ഗ്യാങ്ങുകളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. പോലീസിന്റെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെയും നിശബ്ദ പിന്തുയോടെയാണ് ഇത്തരം സംഘങ്ങൾ വളരുന്നത്.
- സംരക്ഷണം നൽകൽ: കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന അണികൾക്ക് നിയമപരമായ പരിരക്ഷ നൽകുന്നത് പാർട്ടികൾ ഒരു അവകാശമായി കാണുന്നു. ഇത് ക്രിമിനൽ പശ്ചാത്തലമുള്ളവർ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
- ഭയത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം: ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തി വോട്ട് ബാങ്ക് നിലനിർത്തുന്ന രീതി പലയിടങ്ങളിലും ഇന്ന് പതിവാണ്.
3. രക്തസാക്ഷികളും വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും: വിദേശ പഠനം vs സോഷ്യലിസം
രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഇരട്ടത്താപ്പുകൾ ഇന്ന് സാധാരണക്കാരൻ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്.
- ബലിദാനികൾ: പാവപ്പെട്ട അണികളെ വൈകാരികമായി തളച്ചിട്ട് അവരെക്കൊണ്ട് അക്രമം ചെയ്യിപ്പിക്കുകയും കൊല ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ 'രക്തസാക്ഷികൾ' (Matryrs) എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് പാർട്ടികളുടെ ലാഭകരമായ തന്ത്രമാണ്. എന്നാൽ ഇത്തരം കുടുംബങ്ങളുടെ ദുരവസ്ഥ പലപ്പോഴും വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
- നേതാക്കളുടെ മക്കൾ: സോഷ്യലിസവും കമ്മ്യൂണിസവും പ്രസംഗിക്കുന്ന നേതാക്കൾ തങ്ങളുടെ മക്കളെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി യൂറോപ്പിലേക്കോ അമേരിക്കയിലേക്കോ (Study Abroad) അയക്കുന്നു. തദ്ദേശീയമായ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ തഴയുന്ന നേതാക്കളുടെ ഈ ഇരട്ടത്താപ്പ് ഇന്ന് വലിയ ചർച്ചയാണ്.
- സാമ്പത്തിക വൈരുദ്ധ്യം: സാധാരണക്കാരൻ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുമ്പോൾ സോഷ്യലിസം പറയുന്ന നേതാക്കൾ ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരിഹാസമാണ്.
രാഷ്ട്രീയം എന്നത് വ്യക്തിപരമായ വളർച്ചയ്ക്കുള്ള മാർഗ്ഗമല്ല, മറിച്ച് സാമൂഹിക ഉന്നമനത്തിനായുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. കർശനമായ നിയമങ്ങളിലൂടെയും നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ ഉറച്ച നിലപാടുകളിലൂടെയും മാത്രമേ രാഷ്ട്രീയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിയൂ. അണികളെ ബലിദാനികളാക്കാതെ, ജനങ്ങളെ ശാക്തീകരിക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരം ഉദയം ചെയ്യേണ്ടത് നമ്മുടെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യാവശ്യമാണ്.