വൻശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള കടുത്ത യുദ്ധങ്ങൾ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നതിൽ ആഗോളതലത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ സുരക്ഷാ കവചമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന 'ആണവ പ്രതിരോധ തത്വം' അഥവാ ന്യൂക്ലിയർ ഡെറ്ററൻസ്  അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ വിശ്വാസ്യത പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടുന്ന അതീവ ഭയാനകമായ അന്തരീക്ഷത്തിനാണ് വിദേശ നയതന്ത്ര ലോകം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്. പരമ്പരാഗത യുദ്ധങ്ങൾ അണുബോംബുകളുടെ ഉപയോഗത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമെന്ന ഭയം കാരണം വൻശക്തികൾ ആയുധങ്ങൾ താഴെവെക്കുമെന്ന പഴയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും അസാധുവാകുന്ന കാഴ്ചയാണ് സമീപകാല സംഭവവികാസങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നത്.

യൂറോപ്പിലെ റഷ്യൻ -ഉക്രെയ്ൻ അധിനിവേശവും, പശ്ചിമേഷ്യയിൽ കടുത്ത നാശനഷ്ടങ്ങൾ വിതച്ച യു.എസ് -ഇറാൻ സൈനിക സംഘർഷവും, ദക്ഷിണേഷ്യൻ അതിർത്തികളിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കടുത്ത തർക്കങ്ങളും വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ആണവായുധങ്ങൾ ഒരു രാജ്യത്തെ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്ന പരമമായ തടസ്സമല്ലെന്ന് അന്താരാഷ്ട്ര പ്രതിരോധ വിശകലന വിദഗ്ദ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. നയതന്ത്ര അതിർവരമ്പുകൾ തകരുന്ന ഈ പുതിയ യുഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സമഗ്രമായ റിപ്പോർട്ട് താഴെ നൽകുന്നു:

ഉക്രെയ്ൻ പാഠങ്ങളും ആണവ ഇതര വിതരണ ശൃംഖലകളുടെ പരാജയവും

അണുബോംബുകൾ കൈവശമില്ലാത്ത രാജ്യങ്ങൾക്ക് മേൽ അതിക്രമങ്ങൾ നടത്താൻ വൻശക്തികൾ മടിക്കുന്നില്ലെന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ് വടക്കൻ യൂറോപ്പിൽ കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്.

1. ബുഡാപെസ്റ്റ് കരാറുകളുടെ തകർച്ചയും ഉക്രെയ്ൻ അനുഭവങ്ങളും

1994ലെ ബുഡാപെസ്റ്റ് ധാരണാപത്രം അനുസരിച്ച് തങ്ങളുടെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന ലോകത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ വലിയ ആണവ ശേഖരം പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ച രാജ്യമാണ് ഉക്രെയ്ൻ. സമാധാനത്തിന് പകരമായി തങ്ങളുടെ ഭൗമപരിധി സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് റഷ്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിലും അത് കടുത്ത വാഗ്ദാന ലംഘനമായി മാറി. തങ്ങളുടെ കയ്യിൽ ആണവായുധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മറ്റൊരു രാജ്യം അതിർത്തി ലംഘിച്ച് തങ്ങളുടെ മണ്ണിലേക്ക് കടന്നുകയറാൻ മടിക്കുമായിരുന്നു എന്ന ചിന്ത യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ ശക്തമാണ്. ഇത് മറ്റ് ചെറുരാജ്യങ്ങളെ സ്വന്തമായി അണുബോംബുകൾ വികസിപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന കടുത്ത അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്.

2. തന്ത്രപ്രധാന ഭീഷണികളെ മറയാക്കുന്ന പരമ്പരാഗത അധിനിവേശങ്ങൾ

ആണവ പവർ പ്ലാന്റുകളും തന്ത്രപ്രധാന ആസ്തികളും യുദ്ധത്തിനിടയിൽ കവചമാക്കാൻ വൻശക്തികൾ ശ്രമിക്കുന്നത് ലോകത്തെ പുതിയൊരു സുരക്ഷാ ഭീതിയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടിട്ടുണ്ട്. തങ്ങൾക്കെതിരെ വൻകിട പ്രതിരോധ സഖ്യങ്ങൾ സജീവമായി രംഗത്തിറങ്ങുന്നത് തടയാൻ പരോക്ഷമായ അണുബോംബ് ഭീഷണികൾ ഒരു നയതന്ത്ര തന്ത്രമായി രാജ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗത സൈനിക ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിക്കാൻ ഇത്തരം ആശങ്കകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് പസഫിക്, യൂറോപ്യൻ മേഖലകളിൽ പതിവാകുകയാണ്.

3. സുരക്ഷാ വാഗ്ദാനങ്ങളിലെ അതിരൂക്ഷമായ വിള്ളലുകൾ

അന്താരാഷ്ട്ര കരാറുകളിൽ ഒപ്പുവെച്ച് സ്വന്തം സാങ്കേതിക പദ്ധതികൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിൽ വിദേശ സഖ്യകക്ഷികളുടെ വ്യോമസൈനിക സംരക്ഷണം ലഭിക്കണമെന്നില്ല. സ്വയം പ്രതിരോധ ശേഷി കെട്ടിപ്പടുക്കാത്ത രാജ്യങ്ങൾ വൻശക്തികളുടെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഇരകളാകുമെന്ന തിരിച്ചറിവ് ലോകത്ത് പൊതുവേ ശക്തമായിട്ടുണ്ട്. ഇത് ബഹുമുഖ സുരക്ഷാ കരാറുകളുടെ പ്രാധാന്യം കുറയ്ക്കുകയും തദ്ദേശീയ ആയുധ നിർമ്മാണത്തിന് വേഗത കൂട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.

4. ആഗോള അണുമകുട വ്യവസ്ഥയുടെ അപചയം

നോൺപ്രോലിഫെറേഷൻ ഉടമ്പടി (NPT) പോലുള്ള ആഗോള ചട്ടക്കൂടുകൾക്ക് വിദേശ രാഷ്ട്രങ്ങളെ കടുത്ത അണവായുധ വികസനത്തിൽ നിന്ന് തടയാനുള്ള ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ചെറിയ രാജ്യങ്ങൾ പോലും രഹസ്യമായി തങ്ങളുടെ യുറേനിയം സമ്പുഷ്ടീകരണ ശേഷി എഴുപത് ശതമാനത്തിന് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഇതിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര ഏജൻസികളുടെ പരിശോധനകൾ വെട്ടിച്ച് ആയുധ നിർമ്മാണത്തിന് തുനിയുന്നത് ഭാവിയിൽ കൂടുതൽ അസ്ഥിരതകൾക്ക് വഴിതുറക്കും.

യു.എസ് -ഇറാൻ സൈനിക പോരാട്ടവും പശ്ചിമേഷ്യൻ പ്രതിരോധ തകർച്ചയും

ആണവ ശേഷിയുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾക്ക് പോലും അമേരിക്കൻ വ്യോമാക്രമണങ്ങളിൽ നിന്നും പരോക്ഷ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്നും പൂർണ്ണ സംരക്ഷണം ലഭിക്കുന്നില്ലെന്നാണ് പശ്ചിമേഷ്യൻ പോരാട്ടങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

1. വിരട്ടൽ നയങ്ങളുടെ കടുത്ത അപര്യാപ്തതകൾ

തങ്ങൾ നിർണ്ണായകമായ ആണവ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ എത്തിനിൽക്കുന്നു എന്ന് ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ഇറാൻ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും, അത് ശത്രുരാജ്യങ്ങളുടെ മുൻകൂട്ടിയുള്ള വ്യോമാക്രമണങ്ങളെ തടയുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. അണുബോംബ് സമ്പൂർണ്ണമായി വികസിപ്പിക്കുന്നതിന് മുൻപുള്ള അനിശ്ചിതത്വ കാലയളവ് ആക്രമണങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അർദ്ധആണവ പദവി എന്ന നയം തന്ത്രപ്രധാനമായ സംരക്ഷണം നൽകില്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം വെളിപ്പെട്ടു.

2. നിഴൽ പ്രോക്‌സികളുടെ തകർച്ചയും നാവിക പ്രതിസന്ധികളും

മേഖലയിലെ പ്രോക്‌സി ഗ്രൂപ്പുകളെ ഉപയോഗിച്ച് വൻശക്തികൾക്കെതിരെ ഭീഷണി ഉയർത്തുന്ന ശൈലിയുടെ ഫലപ്രാപ്തി കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. റെഡ് സീ, ഹോർമുസ് കടലിടുക്കുകളിലെ ചരക്ക് കപ്പലുകൾക്ക് നേരെ ആക്രമണം നടത്തി ഭയം വിതയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അത് അമേരിക്കയുടെ കടുത്ത സൈനിക പ്രതികരണത്തിനാണ് വഴിവെച്ചത്. നിഴൽ പടയാളികൾക്ക് മേലുള്ള അമിത വിശ്വാസം സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷയെത്തന്നെ അപകടത്തിലാക്കുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടാക്കി.

3. പരമ്പരാഗത ബോംബിംഗുകളും ചുവപ്പ് രേഖകളുടെ നാശം

അണുബോംബുകൾ കൈവശമുണ്ടെന്ന തോന്നൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ഇറാന്റെ കടുത്ത സഗ്രോസ് പർവ്വതനിരകളിലെ ഭൂഗർഭ കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് നേരെ അമേരിക്കൻ ബങ്കർബസ്റ്ററുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ആക്രമണങ്ങൾ നടത്താൻ വാഷിംഗ്ടൺ മടിച്ചില്ല. കടുത്ത ചുവപ്പ് രേഖകൾ മറികടന്നുള്ള ഇത്തരം സൈനിക നീക്കങ്ങൾ പരമ്പരാഗത ആയുധ മേധാവിത്വമാണ് ഇപ്പോഴും യുദ്ധങ്ങളിൽ നിർണ്ണായകമെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റമുള്ള വൻശക്തികൾക്ക് മുന്നിൽ പരോക്ഷ ഭീഷണികൾ ഫലം കാണുന്നില്ല.

4. ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളുടെ പുതിയ നയതന്ത്ര വീക്ഷണങ്ങൾ

യു.എസ് നൽകുന്ന സൈനിക കവചത്തിന്റെ പരിമിതികൾ മനസ്സിലാക്കിയ സൗദി അറേബ്യ അടക്കമുള്ള ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സ്വയം പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ വിപുലീകരിക്കുകയാണ്. പശ്ചിമേഷ്യൻ എണ്ണ വിതരണ ശൃംഖലകൾ തടങ്ങലിലാകുന്നത് ആഗോള വിപണിയെ ബാധിക്കുന്നതിനാൽ, പ്രാദേശികമായി പുതിയ സമാധാന ചട്ടക്കൂടുകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ റിയാദും കുവൈറ്റും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. തന്ത്രപ്രധാന പങ്കാളികളെ മാത്രം വിശ്വസിച്ച് ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന ചിന്ത ഗൾഫിൽ ശക്തമാണ്.

ദക്ഷിണേഷ്യൻ അതിർത്തിയിലെ പുതിയ യുദ്ധ തന്ത്രങ്ങളും ഭാരതത്തിന്റെ സുരക്ഷാ കാഴ്ചപ്പാടുകളും

ആണവായുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള അയൽരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ അതിർത്തികളിൽ നേർക്കുനേർ പോരാട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ലെന്ന പഴയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ദക്ഷിണേഷ്യയിലും തിരുത്തപ്പെടുകയാണ്.

1. സർജിക്കൽ പ്രഹരങ്ങളും അണുബോംബ് ഭീഷണികളുടെ അപചയവും

രണ്ട് ആണവ ശക്തികൾ തമ്മിൽ തർക്കങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, അതിർത്തി കടന്നുള്ള ഭീകരവാദ ക്യാമ്പുകൾക്ക് നേരെ വ്യോമാക്രമണങ്ങളും പ്രത്യാക്രമണങ്ങളും നടത്താൻ ഭാരതത്തിന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. തങ്ങളുടെ കയ്യിൽ തന്ത്രപ്രധാന ആയുധങ്ങളുണ്ടെന്ന അയൽരാജ്യത്തിന്റെ വാചാടോപങ്ങൾ ഭാരതത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത സൈനിക പ്രതികരണങ്ങളെ തടയാൻ പ്രാപ്തമല്ലെന്ന് വ്യക്തമായി. ഇത് പരമ്പരാഗത യുദ്ധങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും വലിയ സാദ്ധ്യതകളുണ്ടെന്ന് അടിവരയിടുന്നു.

2. ബലൂചിസ്ഥാൻ, കാശ്മീർ മേഖലകളിലെ പുതിയ നാവികകര പരീക്ഷണങ്ങൾ

അതിർത്തിയിലെ വിഘടനവാദ പ്രവർത്തനങ്ങളും നിഴൽ പോരാട്ടങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കാൻ കടുത്ത കരവ്യോമ നിരീക്ഷണങ്ങളാണ് ഭാരതം ഒരുക്കിയിട്ടുള്ളത്. പരമ്പരാഗത യുദ്ധങ്ങളിൽ ആധിപത്യം നേടാൻ അത്യാധുനിക ഡ്രോണുകൾ, ഹൈപ്പർസോണിക് മിസൈലുകൾ, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് അധിഷ്ഠിത റഡാറുകൾ എന്നിവ വിന്യസിക്കുന്നത് അനിവാര്യമായി മാറി. കേവലം സാങ്കേതിക പ്രതിരോധത്തിൽ വിശ്രമിക്കാതെ പദവി ഉയർത്താൻ ദക്ഷിണേഷ്യൻ സേനകൾ നിർബന്ധിതരാകുന്നു.

3. ഹ്രസ്വകാല യുദ്ധങ്ങൾക്ക് പകരം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന യുദ്ധങ്ങൾ

ആണവ ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടങ്ങൾ മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ അവസാനിക്കുമെന്ന വിശ്വാസം പാളുകയാണ്. ഉക്രെയ്ൻ നൽകുന്ന സൂചനകൾ അനുസരിച്ച് സാമ്പത്തികമായും സാങ്കേതികമായും ഒരേപോലെ സജ്ജമായില്ലെങ്കിൽ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന അറ്റ്രിഷൻ പോരാട്ടങ്ങളിൽ രാജ്യങ്ങൾ തളർന്നുപോകും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വരും നാളുകളിലെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ സൈനിക വിഭാഗങ്ങളുടെ സംഭരണ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

4. ഭാരതത്തിന്റെ വിദേശനയങ്ങളിലെ പ്രായോഗികത

പശ്ചിമേഷ്യയിലും യൂറോപ്പിലും ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്കിടയിലും സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്ന സ്വതന്ത്ര വിദേശനയമാണ് ഭാരതം സ്വീകരിക്കുന്നത്. ആഗോള വൻശക്തികളുടെ ചേരിപ്പോരുകളിൽ കക്ഷിയാകാതെ സ്വന്തം ഇന്ധന സുരക്ഷയും സമുദ്ര വ്യാപാരവും സംരക്ഷിക്കാൻ ന്യൂഡൽഹിക്ക് സാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രായോഗിക നയതന്ത്രമാണ് മാറുന്ന ലോകക്രമത്തിൽ ഭാരതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത്.

കേവലം ആണവായുധങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് മാത്രം ഇനി ഒരു രാജ്യത്തിനും സ്വയം പ്രതിരോധം പൂർണ്ണമായി അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയില്ല എന്ന സന്ദേശമാണ് സമീപകാല യുദ്ധങ്ങൾ നൽകുന്നത്. അത്യാധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യകളും, സുദൃഢമായ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയും, പ്രായോഗികമായ വിദേശനയങ്ങളും സമന്വയിപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ മാറുന്ന ഭൗമരാഷ്ട്രീയ ലോകത്ത് പരമാധികാരം സംരക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കൂ.

വാചകം ന്യൂസ് വാട്ട്സ് ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ പങ്കാളിയാകുവാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക .

വാട്സ്ആപ്പ്:ചാനലിൽ അംഗമാകാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക .

ഫേസ്ബുക് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യാൻ ഈ ലിങ്കിൽ (https://www.facebook.com/vachakam/) ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

യൂട്യൂബ് ചാനൽ:വാചകം ന്യൂസ്