ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച 100 സർവകലാശാലകളുടെ പട്ടികയിൽ രാജ്യത്തെ പ്രമുഖ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളായ ഐഐടികൾക്ക് പോലും ഇടം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തത് വൻ ചർച്ചയാകുന്നു. ക്യൂഎസ് വേൾഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി റാങ്കിംഗ്, ടൈംസ് ഹയർ എഡ്യൂക്കേഷൻ റാങ്കിംഗ് തുടങ്ങി പ്രശസ്തമായ ആഗോള പട്ടികകളിൽ അമേരിക്കൻ, ബ്രിട്ടീഷ്, യൂറോപ്യൻ, ഏഷ്യൻ സ്ഥാപനങ്ങൾ ആധിപത്യം പുലർത്തുമ്പോൾ ഇന്ത്യ പിന്നാക്കം പോവുകയാണ്.

വർഷങ്ങളായി ആയിരക്കണക്കിന് പ്രഗത്ഭരായ എൻജിനീയർമാരെയും ശാസ്ത്രജ്ഞരെയും സംഭാവന ചെയ്ത ഇന്ത്യയിലെ മുൻനിര സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് ആഗോള തലത്തിൽ ആദ്യ 100-ൽ ഇടം പിടിക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന ചോദ്യമാണ് ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്നത്. വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് ഉന്നത പഠനത്തിനായി ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിദ്യാർത്ഥികളെ അയക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായിട്ടും ഇന്ത്യയിലെ ക്യാമ്പസുകൾക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ മുൻനിരയിലെത്താൻ സാധിക്കുന്നില്ല.

ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രാലയത്തിന്റെ വിവരങ്ങൾ അനുസരിച്ച് 53,000-ത്തിലധികം കോളേജുകളും 1,300-ലധികം സർവകലാശാലകളുമുള്ള വലിയൊരു വിദ്യാഭ്യാസ ശൃംഖലയാണ് ഇന്ത്യയിലുള്ളത്. രാജ്യത്തെ 3.4 കോടിയിലധികം വരുന്ന ബിരുദ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ബിഎ, ബിഎസ്സി, ബി കോം തുടങ്ങിയ ജനറിക് കോഴ്സുകളിലാണ് പഠിക്കുന്നത്. പ്രായോഗിക നൈപുണ്യവും ഗവേഷണ മികവും വളർത്തുന്നതിൽ നിലവിലെ പല ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ രീതികളും പരാജയപ്പെടുന്നു എന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ആഗോള റാങ്കിംഗ് ഏജൻസികൾ പ്രധാനമായും വിലയിരുത്തുന്നത് സർവകലാശാലകളുടെ ഗവേഷണ മികവ്, പ്രബന്ധങ്ങളുടെ സൈറ്റേഷൻ സ്വാധീനം, ഡോക്ടറേറ്റ് ബിരുദധാരികളുടെ എണ്ണം, ആഗോള സഹകരണം എന്നിവയാണ്. ഇന്ത്യൻ സർവകലാശാലകൾ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണത്തിലും അധ്യാപന വ്യാപ്തിയിലും മികവ് പുലർത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഗവേഷണ ഗൗരവത്തിലും വിദേശ വിദ്യാർത്ഥികളുടെയോ അധ്യാപകരുടെയോ പങ്കാളിത്തത്തിലും വളരെ പിന്നിലാണ്.

അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ മികച്ച സ്ഥാനം നേടുന്ന വിദേശ സർവകലാശാലകളിൽ വലിയ തോതിലുള്ള സാമ്പത്തികവും അക്കാദമികവുമായ സ്വയംഭരണാധികാരം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിലെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ യുജിസി, സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ, പ്രൊഫഷണൽ കൗൺസിലുകൾ തുടങ്ങിയ വിവിധ നിയന്ത്രണ ഏജൻസികൾക്ക് കീഴിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇത് അധ്യാപക നിയമനം, പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷ്കരണം, വിദേശ സർവകലാശാലകളുമായുള്ള പങ്കാളിത്തം എന്നിവയിൽ കാലതാമസം വരുത്തുന്നു.

ഇന്ത്യൻ ഐഐടികളിലും കേന്ദ്ര സർവകലാശാലകളിലും പഠിപ്പിക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര അധ്യാപകരുടെ എണ്ണം വളരെ കുറവാണ്. വിദേശത്ത് നിന്നുള്ള വിദ്യാർത്ഥികളെ ആകർഷിക്കുന്നതിലും ഇന്ത്യൻ സ്ഥാപനങ്ങൾ കടുത്ത വെല്ലുവിളി നേരിടുന്നുണ്ട്. അധ്യാപക-വിദ്യാർത്ഥി അനുപാതത്തിലെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയും ഗവേഷണത്തിനായി ചെലവഴിക്കുന്ന തുകയിലെ കുറവും റാങ്കിംഗിൽ വലിയ തിരിച്ചടിയാകുന്നു.

അതേസമയം ഇന്ത്യയിലെ ചില സ്വകാര്യ സർവകലാശാലകളും പ്രമുഖ ഭരണകൂട സംരംഭങ്ങളും ക്യൂഎസ് റാങ്കിംഗിലും മറ്റ് ആഗോള പട്ടികകളിലും സ്ഥാനം പിടിക്കാൻ അടുത്ത കാലത്തായി ശ്രമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ന്യൂ എഡ്യൂക്കേഷൻ പോളിസി 2020, ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻസ് ഓഫ് എമിനൻസ് തുടങ്ങിയ പുതിയ നയങ്ങൾ വഴി ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്.

ലോകോത്തര റാങ്കിംഗുകൾ സ്വന്തമാക്കാൻ വർഷങ്ങൾ നീണ്ട സ്ഥിരതയുള്ള ഗവേഷണ സംസ്കാരവും അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനവും ആവശ്യമാണ്. അതിനായി ഗവേഷണ ഫണ്ടുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും സർവകലാശാലകൾക്കും കൂടുതൽ പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുകയും വേണം. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ കാതലായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയാൽ മാത്രമേ വരും വർഷങ്ങളിൽ ഇന്ത്യൻ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് ആഗോള തലത്തിലെ ആദ്യ 100 പട്ടികയിലേക്ക് ഉയർന്നുവരാൻ സാധിക്കൂ.

English Summary: Despite having a massive higher education network, no Indian institution including the prestigious IITs managed to rank within the world top 100 in major global university rankings. Factors like low research citation impact, lack of international faculty and students, and administrative red tape are cited as key reasons holding Indian universities back on the global stage.

Tags: IIT Global Ranking, QS World University Rankings, Indian Higher Education, IIT Delhi, Indian Universities, Education News, Education News Malayalam, Latest Education News, Malayalam News, News Malayalam, Latest Malayalam News, Vachakam News

വാചകം ന്യൂസ് വാട്ട്സ് ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ പങ്കാളിയാകുവാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക .

വാട്സ്ആപ്പ്:ചാനലിൽ അംഗമാകാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക .

ഫേസ്ബുക് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യാൻ ഈ ലിങ്കിൽ (https://www.facebook.com/vachakam/) ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

യൂട്യൂബ് ചാനൽ:വാചകം ന്യൂസ്