2026 മാർച്ച് മാസത്തിൽ ലോകം ഒരു മഹായുദ്ധത്തിന്റെ നിഴലിലായിരിക്കെ, ഇറാനെതിരെ അമേരിക്കയും ഇസ്രായേലും നടത്തുന്ന 'ഓപ്പറേഷൻ എപ്പിക് ഫ്യൂറി ' (Operation Epic Fury) കേവലം ഒരു പ്രാദേശിക സംഘർഷമല്ലെന്നും, മറിച്ച് ചൈനയുടെ ആഗോള വളർച്ചയെ തളയ്ക്കാനുള്ള ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ തന്ത്രപരമായ നീക്കമാണെന്നും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നു.
ഇറാനെതിരെയുള്ള ആക്രമണം പശ്ചിമേഷ്യയിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും, ട്രംപിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം ചൈനയാണെന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരികയാണ്. ചൈനയുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിരത തകർക്കുന്നതിനും തായ്വാൻ പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള അവരുടെ നീക്കങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ് ഈ യുദ്ധം ആസൂത്രണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
1. ചൈനയുടെ സാമ്പത്തിക നട്ടെല്ലൊടിക്കുന്ന എണ്ണ രാഷ്ട്രീയം
- ഇന്ധന ഇറക്കുമതിയിലെ പ്രതിസന്ധി: ചൈനയുടെ എണ്ണ ഇറക്കുമതിയുടെ 70 ശതമാനവും പശ്ചിമേഷ്യയെ ആശ്രയിച്ചാണ്. ഇറാൻ വഴിയുള്ള എണ്ണ വിതരണം തടയുന്നത് ചൈനയുടെ വ്യവസായ മേഖലയെ പൂർണ്ണമായും സ്തംഭിപ്പിക്കും.
- ഹോർമുസ് ഉപരോധവും ചൈനയും: ലോകത്തിലെ എണ്ണക്കപ്പൽ പാതയായ ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് ഇറാൻ അടച്ചതോടെ ചൈനയിലേക്ക് എത്തേണ്ട 20 ദശലക്ഷം ബാരൽ എണ്ണയാണ് പ്രതിദിനം തടസ്സപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇത് ചൈനീസ് ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ഉൽപ്പാദനച്ചെലവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ വിപണിയെ തകർക്കുകയും ചെയ്യും.
- സാമ്പത്തിക വിള്ളലുകൾ: ഇറാനിൽ ചൈന നടത്തിയിട്ടുള്ള ശതകോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപങ്ങൾ ഈ യുദ്ധത്തോടെ വെള്ളത്തിലായി. ചൈനയുടെ 'ബെൽറ്റ് ആൻഡ് റോഡ് ' പദ്ധതികൾക്ക് ഇത് കനത്ത തിരിച്ചടിയാണ് നൽകുന്നത്.
2. തായ്വാൻ അധിനിവേശത്തിന് തടയിടൽ
- സൈനിക ശ്രദ്ധ തിരിക്കൽ: പശ്ചിമേഷ്യയിലെ യുദ്ധം വഴി ചൈനയുടെ ശ്രദ്ധ തായ്വാനിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് സാധിച്ചു. തായ്വാനെ ആക്രമിക്കാനുള്ള ചൈനയുടെ ഏത് നീക്കവും ഇന്ധനക്ഷാമം മൂലം ഇപ്പോൾ അസാധ്യമാണ്.
- ശക്തി തെളിയിക്കൽ: ഇറാനിൽ അത്യാധുനിക ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ, ചൈനയ്ക്ക് തങ്ങളുടെ സൈനിക കരുത്തിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ ട്രംപിന് സാധിച്ചു. ഇത് തായ്വാൻ വിഷയത്തിൽ ചൈനയെ പിന്നോട്ടടിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും.
- സഖ്യകക്ഷികളുടെ സഹകരണം: തായ്വാൻ സുരക്ഷയ്ക്കായി ജപ്പാൻ, കൊറിയ എന്നീ രാജ്യങ്ങളെ അമേരിക്കയോടൊപ്പം നിർത്താൻ ഈ യുദ്ധം സഹായിച്ചു. ചൈനയ്ക്കെതിരെ ഒരു വലിയ ഏഷ്യൻപസഫിക് സഖ്യം ഇതിലൂടെ രൂപപ്പെട്ടു.
3. ഇറാനിലെ ചൈനീസ് താല്പര്യങ്ങളും യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതവും
- തന്ത്രപരമായ പങ്കാളിത്തം: ഇറാനുമായി ചൈനയ്ക്കുള്ള 25 വർഷത്തെ കരാർ ഈ യുദ്ധത്തോടെ അനിശ്ചിതത്വത്തിലായി. ചൈനയുടെ പ്രധാന ഊർജ്ജ പങ്കാളിയായ ഇറാന്റെ തകർച്ച ബീജിംഗിനെ രാഷ്ട്രീയമായി ഒറ്റപ്പെടുത്തും.
- മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ ചൈനീസ് സ്വാധീനം: സൗദി അറേബ്യയും ഇറാനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം നന്നാക്കാൻ ചൈന നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ അമേരിക്കയുടെ ആക്രമണത്തോടെ പരാജയപ്പെട്ടു. മേഖലയിൽ സമാധാന പാലകനായി ചൈന നടത്തിയ നീക്കങ്ങൾ ട്രംപ് തകർത്തു.
- നയതന്ത്ര തിരിച്ചടി: ഇറാനെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ ചൈന തയ്യാറാകാത്തത് അവരുടെ മറ്റ് സഖ്യകക്ഷികൾക്കിടയിൽ വിശ്വാസ്യത കുറയാൻ കാരണമാകും. ഇത് ആഗോളതലത്തിൽ ചൈനയുടെ നയതന്ത്ര കരുത്ത് ചോർത്തും.
4. അമേരിക്ക നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളും ആയുധക്ഷാമവും
- മിസൈൽ ശേഖരത്തിലെ കുറവ്: പെന്റഗണിൽ നിന്നുള്ള റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, ടോമാഹോക്ക് (Tomahawk) മിസൈലുകളുടെയും ഇന്റർസെപ്റ്റർ മിസൈലുകളുടെയും ശേഖരം അപകടകരമായ വിധം കുറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. യുദ്ധം നീണ്ടുപോയാൽ ഇത് അമേരിക്കയുടെ പ്രതിരോധത്തെ ബാധിക്കും.
- സാമ്പത്തിക നഷ്ടം: ഗൾഫിലെ അമേരിക്കൻ സൈനിക താവളങ്ങൾക്ക് നേരെയുണ്ടായ ആക്രമണം കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ നഷ്ടമുണ്ടാക്കി. യുദ്ധച്ചെലവ് വർദ്ധിക്കുന്നത് അമേരിക്കയുടെ ബജറ്റ് കമ്മി കൂട്ടാൻ കാരണമാകും.
- സൗകര്യങ്ങളുടെ നാശനഷ്ടം: റിയാദ് എംബസി മുതൽ ദുബായിലെയും ബഹ്റൈനിലെയും സൈനിക കേന്ദ്രങ്ങൾ വരെ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടത് അമേരിക്കയുടെ ഈ മേഖലയിലെ സ്വാധീനം കുറയ്ക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
5. ചൈനയുമായുള്ള ഭാവി സംഘർഷവും പുതിയ ലോകക്രമവും
- അടുത്ത ലക്ഷ്യം ചൈനയോ?: ഇറാൻ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം അമേരിക്കയുടെ മുഴുവൻ സൈനിക ശ്രദ്ധയും പസഫിക് മേഖലയിലേക്ക് മാറും. ഇത് ചൈനയുമായുള്ള നേരിട്ടുള്ള ഒരു സൈനിക ഏറ്റുമുട്ടലിന് (Direct Conflict) വഴിവെച്ചേക്കാം.
- ആഗോള വിപണിയിലെ മാറ്റം: ഡോളറിന്റെ ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കാനും ചൈനീസ് യുവാന്റെ വളർച്ച തടയാനും ഈ യുദ്ധം ട്രംപ് ഉപയോഗിക്കുന്നു. സാമ്പത്തിക യുദ്ധം ഇപ്പോൾ സൈനിക യുദ്ധമായി പരിണമിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
- പുനക്രമീകരിക്കപ്പെടുന്ന സഖ്യങ്ങൾ: റഷ്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കൂടുതൽ ശക്തമാകാൻ ഈ യുദ്ധം കാരണമായേക്കാം. ഇത് ലോകത്തെ രണ്ട് വലിയ ശക്തിചേരികളായി തിരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
ട്രംപിന്റെ ഇറാൻ നയം വെറുമൊരു മിസൈൽ ആക്രമണമല്ല, മറിച്ച് 21 -ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ആഗോള ആധിപത്യത്തിനായുള്ള ചൈനയുമായുള്ള ചെസ്സ് കളിയിലെ ഒരു നീക്കം മാത്രമാണ്. ഈ കളിയുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വരും ദശകങ്ങളിൽ ലോകം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.