വരും തലമുറകള്‍ക്ക് ജീവിക്കാന്‍ ഭൂമി ഇനി എത്രകാലം സുരക്ഷിതമായിരിക്കും? ആഗോള താപനവും വിഭവങ്ങളുടെ അമിത ചൂഷണവും ആണവ യുദ്ധ ഭീഷണികളും ഉയര്‍ത്തുന്ന ആശങ്കകള്‍ക്കിടയില്‍, മനുഷ്യരാശിയുടെ അതിജീവനത്തിനായി ഒരു പുതിയ ലോകം തിരയുകയാണ് ശാസ്ത്രലോകം. ഇവിടെയാണ് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കോടീശ്വരനായ ഇലോണ്‍ മസ്‌കിന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബഹിരാകാശ ഗവേഷണ കമ്പനിയായ സ്പേസ് എക്സിന്റെയും സ്വപ്നങ്ങള്‍ പ്രസക്തമാകുന്നത്.

വെറുമൊരു ശാസ്ത്ര കൗതുകത്തിനപ്പുറം, മനുഷ്യനെ ഒന്നിലധികം ഗ്രഹങ്ങളില്‍ ജീവിക്കാന്‍ പ്രാപ്തനാക്കുന്ന ഒരു 'മള്‍ട്ടി-പ്ലാനറ്ററി സ്പീഷീസ്' ആയി മാറ്റുക എന്നതാണ് മസ്‌കിന്റെ ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം. ഭാവിയില്‍ ഭൂമിക്ക് എന്തെങ്കിലും വലിയ ദുരന്തം സംഭവിച്ചാല്‍ മനുഷ്യവംശം മൊത്തമായി തുടച്ചുനീക്കപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു 'ലൈഫ് ഇന്‍ഷുറന്‍സ്' അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു ബാക്കപ്പ് പ്ലാനറ്റ് ആയിട്ടാണ് മസ്‌ക് ചൊവ്വയെ കാണുന്നത്.

2000 ആണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതല്‍ ഈ സ്വപ്നത്തിന് പിന്നാലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നത്, മനുഷ്യ നാഗരികതയുടെ ദീര്‍ഘകാല നിലനില്‍പ്പ് ഉറപ്പാക്കാന്‍ നമുക്ക് മുന്നിലുള്ള ഏക വഴി ചുവന്ന ഗ്രഹമായ ചൊവ്വ കീഴടക്കുക എന്നത് മാത്രമാണെന്നാണ്. ബോധ മണ്ഡലത്തിന്റെ വ്യാപ്തിയും ആഴവും വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതിനും മനുഷ്യ നാഗരികതയുടെ ദീര്‍ഘകാല നിലനില്‍പ്പ് ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുമാണ് നമ്മള്‍ ചൊവ്വയിലേക്ക് പോകേണ്ടത്.

സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ്: മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഭീമാകാരമായ റോക്കറ്റ്

ഈ വലിയ ദൗത്യം വിജയിപ്പിക്കുന്നതിനായി സ്പേസ് എക്സ് നിര്‍മ്മിച്ച ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ റോക്കറ്റ് സംവിധാനമാണ് സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ്-സൂപ്പര്‍ ഹെവി. ഇതിന്റെ കോണ്‍ഫിഗറേഷന്‍ അനുസരിച്ച് 120 മുതല്‍ 142 വരെ ഉയരമുള്ള ഈ റോക്കറ്റ് മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമമായ റോക്കറ്റ് സംവിധാനമാണ്. ഇത് പൂര്‍ണമായും വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന രീതിയിലാണ് രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ബഹിരാകാശത്തേക്ക് 100 മുതല്‍ 150 ടണ്‍ വരെ ഭാരം വഹിക്കാന്‍ ഇതിന് ശേഷിയുണ്ട്. ഈ സംവിധാനത്തിന് പ്രധാനമായും രണ്ട് ഭാഗങ്ങളാണ് ഉള്ളത്.

സൂപ്പര്‍ ഹെവി ബൂസ്റ്റര്‍: വിക്ഷേപണത്തിന് ശേഷം ഈ ബൂസ്റ്റര്‍ ഉപേക്ഷിക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. പരമ്പരാഗത റോക്കറ്റുകളില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇത് വിക്ഷേപണ തറയിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചിറങ്ങുകയും വിക്ഷേപണ ടവറിലെ 'മെക്കാസില്ല' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഭീമാകാരമായ മെക്കാനിക്കല്‍ കൈകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് ഇതിനെ വായുവില്‍ വെച്ച് പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ് അപ്പര്‍ സ്റ്റേജ് (ബഹിരാകാശ വാഹനം): ഇതാണ് യഥാര്‍ത്ഥ അന്തര്‍ഗ്രഹ വാഹനം. മനുഷ്യരെയും ചൊവ്വാ കോളനിക്കാവശ്യമായ വലിയ സാമഗ്രികളെയും വഹിക്കുന്നത് ഈ ഭാഗമാണ്.

റാപ്റ്റര്‍ എഞ്ചിന്റെ വിപ്ലവകരമായ സാങ്കേതിക വിദ്യ

ഈ മുഴുവന്‍ സംവിധാനത്തിന്റെയും ഹൃദയം എന്നത് സ്പേസ് എക്സ് വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത അത്യാധുനിക റാപ്റ്റര്‍ എഞ്ചിന്‍ ആണ്. ദ്രാവക മീഥെയ്നും ദ്രാവക ഓക്സിജനുമാണ് ഇതില്‍ ഇന്ധനമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മണ്ണെണ്ണയോ ഹൈഡ്രജനോ ഉപയോഗിക്കാതെ മീഥെയ്ന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ രണ്ട് പ്രധാന കാരണങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമതായി ഇത് വളരെ ശുദ്ധമായി കത്തുന്നതിനാല്‍ എഞ്ചിന് കേടുപാടുകള്‍ സംഭവിക്കില്ല. ഇത് റോക്കറ്റ് പെട്ടെന്ന് വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാന്‍ സഹായിക്കും.

രണ്ടാമത്തെയും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ കാരണം ചൊവ്വയിലെ പ്രാദേശിക വിഭവങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ച് മീഥെയ്ന്‍ അവിടെ വെച്ച് തന്നെ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ സാധിക്കും എന്നതാണ്. ഇതിനെ 'ഇന്‍-സിറ്റു റിസോഴ്സ് യൂട്ടിലൈസേഷന്‍' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ചൊവ്വയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിലുള്ള കാര്‍ബണ്‍ ഡയോക്‌സൈഡും മണ്ണടിയിലുള്ള ഐസും ഉപയോഗിച്ച് സബാറ്റിയര്‍ പ്രക്രിയയിലൂടെ മീഥെയ്‌നും ഓക്‌സിജനും നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ സാധിക്കും. ചൊവ്വയില്‍ വെച്ച് ഇന്ധനം നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ സാധിച്ചാല്‍, ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് മടക്കയാത്രയ്ക്കുള്ള ഇന്ധനം കൂടി ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോകേണ്ടി വരില്ല എന്നത് ദൗത്യത്തിന്റെ ചിലവ് വന്‍തോതില്‍ കുറയ്ക്കും.

ബഹിരാകാശത്തെ ഇന്ധനം നിറയ്ക്കല്‍ പ്രതിസന്ധി

ഭൂമിയില്‍ നിന്നും ചൊവ്വയിലേക്ക് നേരിട്ട് പറന്നുയരാന്‍ സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പിന് കഴിയില്ല. കാരണം ഭൂമിയുടെ ശക്തമായ ഗുരുത്വാകര്‍ഷണത്തെ ഭേദിച്ച് പുറത്തു കടക്കാന്‍ തന്നെ വലിയൊരു അളവ് ഇന്ധനം ആവശ്യമാണ്. അതിനാല്‍ ചൊവ്വയിലേക്ക് പോകാനും അവിടെ നിന്ന് തിരികെ വരാനുമുള്ള ഇന്ധനം ഒറ്റയടിക്ക് വഹിക്കാന്‍ സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പിന് ശേഷിയില്ല. അതിനായി ബഹിരാകാശത്ത് വെച്ച് ഇന്ധനം നിറയ്ക്കുന്ന അതീവ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഒരു രീതിയാണ് സ്പേസ് എക്സ് ആവിഷ്‌കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ആദ്യം ചൊവ്വയിലേക്ക് പോകേണ്ട പ്രധാന സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ് ഭൂമിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ഭ്രമണപഥത്തില്‍ എത്തി നില്‍ക്കും. തുടര്‍ന്ന് ഇന്ധനം മാത്രം വഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള 8 മുതല്‍ 14 വരെ സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ് ടാങ്കറുകള്‍ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് വിക്ഷേപിക്കും. ഈ ടാങ്കറുകള്‍ ബഹിരാകാശത്ത് വെച്ച് പ്രധാന സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും പൂജ്യം ഗുരുത്വാകര്‍ഷണത്തില്‍ വന്‍തോതില്‍ ദ്രാവക മീഥെയ്നും ഓക്സിജനും കൈമാറുകയും ചെയ്യും. ബഹിരാകാശത്ത് സൂര്യപ്രകാശം തട്ടി ഈ ഇന്ധനം പെട്ടെന്ന് തിളച്ചു മറിയാന്‍ സാധ്യതയുള്ളതിനാല്‍ ഈ പ്രക്രിയ അതീവ അപകടം പിടിച്ചതാണ്. ഈ ഓര്‍ബിറ്റല്‍ റീഫ്യൂവലിംഗ് പരാജയപ്പെട്ടാല്‍ മസ്‌കിന്റെ ചൊവ്വാ ദൗത്യം പൂര്‍ണ്ണമായും തകരും.

ഇന്ധനം നിറച്ച ശേഷം ഭൂമിയും ചൊവ്വയും തമ്മില്‍ നേര്‍രേഖയില്‍ വരുന്ന 'ഹോഹ്മാന്‍ ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ വിന്‍ഡോ' തുറക്കുന്നതിനായി കാത്തിരിക്കണം. ഇത് 26 മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഈ സമയത്ത് സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ് കുതിച്ചുയരുകയും ചൊവ്വയിലേക്കുള്ള 6 മുതല്‍ 9 മാസം വരെ നീളുന്ന ദീര്‍ഘമായ യാത്ര ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യും. ഈ യാത്രയില്‍ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികള്‍ കടുത്ത റേഡിയേഷന്‍, ഗുരുത്വാകര്‍ഷണമില്ലായ്മ, കടുത്ത മാനസിക ഒറ്റപ്പെടല്‍ എന്നിവ നേരിടേണ്ടി വരും. ചൊവ്വയുടെ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ സെക്കന്‍ഡില്‍ 7.5 കിലോമീറ്റര്‍ വേഗതയില്‍ പ്രവേശിക്കുന്ന സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ്, വായുവിന്റെ പ്രതിരോധം ഉപയോഗിച്ച് വേഗത കുറച്ച ശേഷം എഞ്ചിനുകള്‍ ജ്വലിപ്പിച്ച് നേരെ നിവര്‍ന്നു വേണം ചൊവ്വാ ഉപരിതലത്തില്‍ ലാന്‍ഡ് ചെയ്യാന്‍.

പരീക്ഷണങ്ങളും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും

'വേഗത്തില്‍ നിര്‍മ്മിക്കുക, വേഗത്തില്‍ പറത്തുക, പരാജയങ്ങളില്‍ നിന്ന് വേഗത്തില്‍ പഠിക്കുക' എന്ന ശൈലിയാണ് സ്പേസ് എക്സ് പിന്തുടരുന്നത്. ഇതിനാല്‍ തന്നെ നിരവധി റോക്കറ്റുകളാണ് പരീക്ഷണത്തിനിടെ തകര്‍ന്നടിഞ്ഞത്. 2023-ലെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ് പരീക്ഷണങ്ങളും വലിയ പരാജയമായിരുന്നു. ഐഎഫ്ടി-1 പരീക്ഷണം നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട് മെക്‌സിക്കോ ഉള്‍ക്കടലിന് മുകളില്‍ സ്വയം പൊട്ടിത്തെറിച്ചിരുന്നു. ഐഎഫ്ടി-2 പരീക്ഷണത്തില്‍ റോക്കറ്റിന്റെ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളും വിജയകരമായി വേര്‍പിരിഞ്ഞെങ്കിലും പിന്നീട് അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വെച്ച് തകര്‍ന്നു.

പരീക്ഷണങ്ങളും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും

വേഗത്തില്‍ നിര്‍മ്മിക്കുക, വേഗത്തില്‍ പറത്തുക, പരാജയങ്ങളില്‍ നിന്ന് വേഗത്തില്‍ പഠിക്കുക എന്ന വിപ്ലവകരമായ ശൈലിയാണ് സ്പേസ് എക്സ് ഈ ദൗത്യത്തിനായി പിന്തുടരുന്നത്. ഇതിനാല്‍ തന്നെ നിരവധി റോക്കറ്റുകളാണ് പരീക്ഷണത്തിനിടെ തകര്‍ന്നടിഞ്ഞത്. 2023 ല്‍ നടന്ന ആദ്യത്തെ രണ്ട് സ്റ്റാര്‍ഷിപ്പ് (ഐഎഫ്ടി1,2) പരീക്ഷണങ്ങളും വലിയ പരാജയമായിരുന്നു. ഈ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളിലും റോക്കറ്റുകള്‍ക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടമാവുകയും അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വെച്ച് തന്നെ അവ സ്വയം പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ 2024 ന്റെ ആദ്യ പകുതിയോടെ സ്പേസ് എക്സ് വലിയ മുന്നേറ്റം കാഴ്ചവെച്ചു. മൂന്നാമത്തെ പരീക്ഷണമായ ഐഎഫ്ടി 3 ല്‍ റോക്കറ്റ് ബഹിരാകാശത്ത് എത്തിയെങ്കിലും ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചിറങ്ങുന്നതിനിടെ തകര്‍ന്നുപോയി. തൊട്ടുപിന്നാലെ ജൂണില്‍ നടന്ന ഐഎഫ്ടി 4 പരീക്ഷണത്തില്‍ റോക്കറ്റിന്റെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളും വിജയകരമായി കടലില്‍ നിയന്ത്രിതമായി പതിപ്പിച്ചു.

തുടര്‍ന്ന് 2024 ഒക്ടോബറില്‍ നടന്ന ഐഎഫ്ടി 5 പരീക്ഷണം ബഹിരാകാശ ചരിത്രത്തില്‍ തന്നെ പുതിയൊരു അധ്യായം കുറിച്ചു. ഇതില്‍ റോക്കറ്റിന്റെ സൂപ്പര്‍ ഹെവി ബൂസ്റ്ററിനെ വിക്ഷേപണ തറയിലെ 'മെക്കാസില്ല' എന്ന ഭീമാകാരമായ മെക്കാനിക്കല്‍ കൈകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് വായുവില്‍ വെച്ച് വിജയകരമായി പിടിച്ചെടുത്തു. എങ്കിലും റോക്കറ്റിന്റെ മുകള്‍ ഭാഗം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍ കടുത്ത ചൂട് കാരണം വലിയ വെല്ലുവിളികള്‍ നേരിട്ടിരുന്നു. ഇതേത്തുടര്‍ന്ന് 2025-2026 കാലയളവില്‍ ബൂസ്റ്റര്‍ പിടിച്ചെടുക്കല്‍ കൂടുതല്‍ കൃത്യതയാര്‍ന്നതാക്കാന്‍ സാധിച്ചെങ്കിലും, ബഹിരാകാശ വാഹനത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷ പുനപ്രവേശനത്തിലെ സാങ്കേതിക പ്രശ്‌നങ്ങളും കര്‍ശനമായ സുരക്ഷാ പരിശോധനകളും കാരണം പരീക്ഷണങ്ങളുടെ വേഗത കുറഞ്ഞു.

2026 ലെ ഭൂമി-ചൊവ്വാ വിന്യാസ സമയത്ത് മനുഷ്യരില്ലാത്ത ആദ്യ പേടകം ചൊവ്വയിലേക്ക് അയക്കാന്‍ സ്പേസ് എക്സ് മുന്‍കൂട്ടി പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നെങ്കിലും സാങ്കേതിക തടസങ്ങള്‍ കാരണം ഈ സമയപരിധി നീണ്ടുപോവുകയാണ് ചെയ്തത്. 2026 ലെ ഭൂമി-ചൊവ്വാ വിന്യാസ സമയത്ത് മനുഷ്യരില്ലാത്ത ആദ്യ പേടകം ചൊവ്വയിലേക്ക് അയക്കാന്‍ സ്പേസ് എക്സ് പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നെങ്കിലും സാങ്കേതിക തടസങ്ങള്‍ കാരണം ഈ സമയപരിധി നീണ്ടുപോവുകയാണ് ചെയ്തത്. റോക്കറ്റിന്റെ ഹീറ്റ് ഷീല്‍ഡ് സാങ്കേതിക വിദ്യയിലെ അപാകതകളും സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളിലെ കര്‍ശനമായ പരിശോധനകളും കാരണമാണ് പദ്ധതി വൈകുന്നത്.

ചൊവ്വാ ദൗത്യത്തിന് മുന്നിലുള്ള പ്രധാന തടസങ്ങള്‍

ചൊവ്വയിലേക്ക് മനുഷ്യനെ എത്തിക്കുന്നതിനും അവിടെ നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനും ശാസ്ത്ര ലോകം ഇനിയും പരിഹരിക്കാത്ത വലിയൊരു കൂട്ടം പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്.

1. ഭാരമേറിയ പേടകങ്ങള്‍ ലാന്‍ഡ് ചെയ്യാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്

ചൊവ്വയുടെ അന്തരീക്ഷം ഭൂമിയുടേതിനേക്കാള്‍ ഒരു ശതമാനം മാത്രം സാന്ദ്രതയുള്ളതാണ്. അതിനാല്‍ പാരച്യൂട്ടുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് വലിയ പേടകങ്ങളുടെ വേഗത കുറയ്ക്കാനാകില്ല. മനുഷ്യ ദൗത്യങ്ങള്‍ക്ക് 50 മുതല്‍ 100 ടണ്‍ വരെ ഭാരമുള്ള വാഹനങ്ങള്‍ ലാന്‍ഡ് ചെയ്യേണ്ടി വരും. ഇതിനായുള്ള സൂപ്പര്‍ സോണിക് സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍ ഇനിയും പൂര്‍ണമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

2. ഇന്ധന ഉല്‍പ്പാദനത്തിലെ വെല്ലുവിളികള്‍

ചൊവ്വയിലെ കാര്‍ബണ്‍ ഡയോക്‌സൈഡും ഐസും ഉപയോഗിച്ച് മീഥെയ്ന്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്ന പ്രക്രിയയ്ക്ക് വലിയ തോതിലുള്ള ഊര്‍ജ്ജം ആവശ്യമാണ്. ഇതിനായി മെഗാവാട്ട് ശേഷിയുള്ള ന്യൂക്ലിയര്‍ റിയാക്ടറുകള്‍ ചൊവ്വയില്‍ സ്ഥാപിക്കേണ്ടി വരും. ഇത് നിലവില്‍ ലഭ്യവുമല്ല. മാത്രമല്ല ചൊവ്വയിലെ കടുത്ത പൊടിക്കാറ്റുകള്‍ സോളാര്‍ പാനലുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും.

3. മാരകമായ റേഡിയേഷനും ആരോഗ്യ പ്രശ്‌നങ്ങളും

മാസങ്ങള്‍ നീളുന്ന യാത്രയിലും ചൊവ്വാ ഉപരിതലത്തിലും ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികള്‍ക്ക് കടുത്ത പ്രപഞ്ച കിരണങ്ങളും സൗരവികിരണങ്ങളും ഏല്‍ക്കേണ്ടി വരും. ഇത് ക്യാന്‍സറിനും തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങളുടെ നാശത്തിനും കാരണമാകാം. കൂടാതെ, ചൊവ്വയിലെ കുറഞ്ഞ ഗുരുത്വാകര്‍ഷണം (ഭൂമിയുടെ 38%) മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികളും പേശികളും ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തും.

4. ആശയവിനിമയ തടസവും മാനസിക ഒറ്റപ്പെടലും

ചൊവ്വയില്‍ നിന്നും ഭൂമിയിലേക്ക് ഒരു റേഡിയോ സന്ദേശം എത്താന്‍ ദൂരത്തിനനുസരിച്ച് 4 മുതല്‍ 24 മിനിറ്റ് വരെ സമയമെടുക്കും. തത്സമയ സംഭാഷണം അസാധ്യമാണ്. കൂടാതെ സൂര്യന്‍ ഭൂമിക്കും ചൊവ്വയ്ക്കും ഇടയില്‍ വരുന്ന രണ്ടാഴ്ചക്കാലം ആശയവിനിമയം പൂര്‍ണ്ണമായും തടസ്സപ്പെടും. ഈ സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും അടിയന്തിര സാഹചര്യമുണ്ടായാല്‍ ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികള്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കേണ്ടി വരും. ഇത് കടുത്ത മാനസിക സമ്മര്‍ദ്ദത്തിന് കാരണമാകും.

പണം കൊണ്ട് മാത്രം തീര്‍ക്കാവുന്നതാണോ ചൊവ്വാ ദൗത്യം?

മസ്‌കിന്റെ പക്കല്‍ ഒരു ട്രില്യണ്‍ ഡോളറിലധികം സമ്പത്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും, ചൊവ്വാ ദൗത്യം എന്നത് പണം കൊണ്ട് മാത്രം പെട്ടെന്ന് തീര്‍ക്കാവുന്ന ഒന്നല്ലെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ശാസ്ത്രീയമായ പരിമിതികളും മനുഷ്യ ശരീരത്തിന്റെ അതിജീവന ശേഷിയും ഇവിടെ വലിയ ചോദ്യ ചിഹ്നങ്ങളാണ്.

സ്പേസ് എക്സിന്റെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് പുരോഗതിയെ അഭിനന്ദിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, മസ്‌കിന്റെ സമയപരിധികള്‍ പലപ്പോഴും അമിത പ്രതീക്ഷകള്‍ നിറഞ്ഞതാണെന്ന് മാഴ്സ് സൊസൈറ്റി പ്രസിഡന്റ് റോബര്‍ട്ട് സുബ്രിന്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള വിദഗ്ദ്ധര്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ജര്‍മ്മനിയിലെ ടെക്‌നിക്കല്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയുടെ ബഹിരാകാശ വിഭാഗം മേധാവി ക്രിസ്റ്റ്യന്‍ ബാച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഈ പദ്ധതി നിലവിലെ സാഹചര്യത്തില്‍ ഒട്ടും പ്രായോഗികമല്ല എന്നാണ്.

സാങ്കേതികമായി ഇത് സാധ്യമാണെങ്കിലും പ്രായോഗിക തലത്തില്‍ മനുഷ്യന് ചൊവ്വയില്‍ സ്വയം പര്യാപ്തമായ കോളനികള്‍ സ്ഥാപിക്കാന്‍ ഇനിയും ഒരുപാട് പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരും. ചുരുക്കത്തില്‍ ഭൂമിക്ക് ഒരു ബാക്കപ്പ് ആയി ചൊവ്വ മാറുന്നതിന് മുന്‍പ് നമ്മള്‍ ജീവിക്കുന്ന ഈ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം.

English Summary

This article explores Elon Musk’s ambitious vision of turning humanity into a multi-planetary species by establishing a self-sustaining colony on Mars, which he envisions as a crucial "life insurance" policy or backup planet in the event of a global catastrophe on Earth. Through SpaceX, Musk has developed Starship-Super Heavy, the most powerful rocket system ever built, which utilizes innovative Raptor engines powered by methane fuel that could theoretically be produced on Mars using local resources (In-Situ Resource Utilization). However, the mission faces monumental challenges, including the risky requirement of orbital refueling in Earth's orbit, a narrow launch window that opens only every 26 months, and dangerous deep-space transit. Despite historic engineering milestones like catching the Super Heavy booster mid-air in late 2024, technical hurdles and rigorous safety reviews in 2025 and 2026 have delayed the timeline for uncrewed missions. Ultimately, experts caution that despite Musk's massive wealth, humanity must still overcome immense scientific bottlenecks—such as lethal space radiation, bone-thinning low gravity, severe communication lags, and the difficulty of landing heavy payloads in a thin atmosphere—before a Martian colony becomes a practical reality.

വാചകം ന്യൂസ് വാട്ട്സ് ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ പങ്കാളിയാകുവാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക .

വാട്സ്ആപ്പ്:ചാനലിൽ അംഗമാകാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക .

ഫേസ്ബുക് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യാൻ ഈ ലിങ്കിൽ (https://www.facebook.com/vachakam/) ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

യൂട്യൂബ് ചാനൽ:വാചകം ന്യൂസ്