ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അന്തസത്തയെ കാർന്നുതിന്നുന്ന 'രാഷ്ട്രീയ അടിമത്തം' എന്ന വിപത്തിനെക്കുറിച്ച് ഗൗരവതരമായ ഒരു വിശകലനവുമായി നിങ്ങളുടെ 'രാഷ്ട്രീയ ചാണക്യൻ' ഇതാ.
കേരളം ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ വോട്ടെടുപ്പ് പൂർത്തിയായിക്കഴിഞ്ഞ ഈ വേളയിൽ, നാം ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ട ഒന്നാണ് വോട്ടർമാരുടെ രാഷ്ട്രീയ ബോധം.
1. അടിമത്തത്തിന്റെ മനഃശാസ്ത്രം: വിവേചനബുദ്ധി പണയം വെക്കുമ്പോൾ
- വിശ്വാസം അന്ധമാകുമ്പോൾ:രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകളെപ്പോലും ശരിയായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം അനുയായികൾ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വലിയൊരു ശാപമാണ്. നേതാക്കൾ ജനവിരുദ്ധ നയങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചാലും സ്വന്തം പാർട്ടിയോടുള്ള വിധേയത്വം കാരണം അതിനെ കണ്ണുമടച്ച് പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് പൗരന്റെ പ്രാഥമിക കടമയായ 'ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശത്തെ' ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
- വിമർശനം പാപമാകുമ്പോൾ: സ്വന്തം പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ തിരുത്തൽ ശക്തിയാകേണ്ട പ്രവർത്തകർ ഇന്ന് കേവലം ആജ്ഞാനുവർത്തികളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അഴിമതിയും സ്വജനപക്ഷപാതവും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്നത് പാർട്ടിയെ വളർത്തുകയല്ല, മറിച്ച് തളർത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് ഈ 'അടിമകൾ' തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
- ന്യായീകരണത്തൊഴിലാളികൾ: സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ കാലത്ത് പാർട്ടിയുടെ ഏത് നെറികേടിനെയും ന്യായീകരിക്കാൻ സജ്ജമായി നിൽക്കുന്ന ഒരു വലിയ വിഭാഗം രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വസ്തുതകളെ വളച്ചൊടിച്ചും വർഗ്ഗീയതയോ വിദ്വേഷമോ കലർത്തിയും നേതാക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഈ രീതി ജനാധിപത്യത്തിലെ ആരോഗ്യകരമായ ചർച്ചകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
2. നേതാക്കളുടെ ആരാധനയും ഏകാധിപത്യ പ്രവണതയും
- വ്യക്തിപൂജയുടെ അപകടം: ഇന്ത്യയിൽ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളേക്കാൾ വ്യക്തികൾ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം ഏറിവരികയാണ്. നേതാവിനെ ദൈവതുല്യനായി കാണുന്നതോടെ അവർ എടുക്കുന്ന ഏത് തീരുമാനവും തെറ്റാണെന്ന് പറയാൻ അനുയായികൾക്ക് കഴിയാതെ പോകുന്നു. ഇത് പരോക്ഷമായി ഏകാധിപത്യ പ്രവണതകളിലേക്ക് ഭരണകൂടങ്ങളെ എത്തിക്കുന്നു.
- ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത അധികാരം: അനുയായികൾ അന്ധമായി പിന്തുടരുന്നു എന്ന ബോധ്യം വരുമ്പോൾ നേതാക്കൾ ജനങ്ങളോട് മറുപടി പറയാനുള്ള ബാധ്യതയിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നു. ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങളേക്കാൾ പാർട്ടിയുടെ പ്രതിച്ഛായയ്ക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്ന ഈ ശൈലി സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതം ദുസ്സഹമാക്കുന്നു.
- അന്തസ്സില്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയം: നേതാക്കളുടെ തെറ്റുകൾക്ക് കൈയടിക്കുന്നവർ ഭാരതീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അന്തസ്സാണ് കെടുത്തിക്കളയുന്നത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യം എന്ന് അഭിമാനിക്കുമ്പോഴും, അടിമത്ത മനോഭാവമുള്ള പൗരന്മാർ ആ അവകാശവാദത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു.
3. രാഷ്ട്രീയ അടിമത്തത്തിന്റെ ഭാവി പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ
- ജനാധിപത്യത്തിന്റെ തകർച്ച: വിവേചനബുദ്ധിയുള്ള വോട്ടർമാർ കുറയുന്നത് ജനാധിപത്യത്തെ ഒരു നോക്കുകുത്തിയാക്കി മാറ്റും. പാർട്ടികൾ ജനങ്ങളോട് ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവരാകുന്നത് അവർ തോൽപ്പിക്കപ്പെടും എന്ന പേടിയുള്ളപ്പോഴാണ്. എന്നാൽ അന്ധമായി വോട്ട് ചെയ്യുന്ന അടിമകൾ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം പാർട്ടികൾക്ക് ജനക്ഷേമത്തേക്കാൾ തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകാം.
- അഴിമതിയുടെ വളക്കൂറ്: ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ അഴിമതിയും സ്വജനപക്ഷപാതവും തടസ്സമില്ലാതെ തുടരും. അന്ധമായ രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണ അഴിമതിക്കാർക്കുള്ള ലൈസൻസായി മാറുന്നു എന്നത് നാം തിരിച്ചറിയണം.
- സാമൂഹിക വിഭജനം: പാർട്ടിയോടുള്ള അന്ധമായ സ്നേഹം പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരോടുള്ള വെറുപ്പായി മാറുന്നു. ഇത് കുടുംബങ്ങളിലും സൗഹൃദങ്ങളിലും വിള്ളലുകൾ ഉണ്ടാക്കുകയും സമൂഹത്തെ വിവിധ ചേരികളായി തിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വത്തിന് ഇത് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്.
4. പരിഹാരമാർഗ്ഗങ്ങൾ: രാഷ്ട്രീയ അവബോധത്തിന്റെ കരുത്ത്
- പൗരധർമ്മം തിരിച്ചറിയുക: ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയോടും നമുക്ക് കൂറ് ആകാം, എന്നാൽ അത് അന്ധമാകരുത്. രാജ്യത്തിന്റെയും ജനങ്ങളുടെയും താല്പര്യങ്ങൾക്ക് മുകളിലല്ല ഒരു പാർട്ടിയും എന്ന ബോധം ഓരോ പൗരനുമുണ്ടാകണം. പാർട്ടിക്കുള്ളിൽ തന്നെ തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടാനുള്ള ആർജ്ജവം പ്രവർത്തകർ കാണിക്കണം.
- വിദ്യാഭ്യാസവും വിശകലനവും: കാര്യങ്ങളെ യുക്തിസഹമായി വിശകലനം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ് പുതിയ തലമുറ വളർത്തിയെടുക്കണം. വെറും വികാരത്തിനപ്പുറം വസ്തുതകളെ മുൻനിർത്തി വോട്ട് ചെയ്യാനും തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനും വോട്ടർമാർ തയ്യാറാകണം.
- തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ശിക്ഷ: തെറ്റായ നയങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന പാർട്ടികളെ അവർ ഏതായാലും തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ശിക്ഷിക്കാൻ ജനങ്ങൾ തയ്യാറാകണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ ജനങ്ങളെ പേടിക്കുകയും ജനാധിപത്യം അർത്ഥവത്താവുകയും ചെയ്യുകയുള്ളൂ.
രാഷ്ട്രീയ അടിമത്തം എന്നത് ഒരു തരം മാനസികാവസ്ഥയാണ്. സ്വന്തം അസ്തിത്വം പാർട്ടിയുടെ കൊടിയിൽ പണയം വെക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെയും തങ്ങളുടെ വരുംതലമുറയുടെയും ഭാവിയാണ് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്.
ഭാരതത്തിന്റെ കരുത്ത് ഇവിടുത്തെ വൈവിധ്യവും സംവാദങ്ങളുമാണ്. അത് മൈക്കുകൾക്കും മുദ്രാവാക്യങ്ങൾക്കും കീഴെ അടിച്ചമർത്തപ്പെടാൻ പാടില്ല. അന്ധമായ പിന്തുണയല്ല, മറിച്ച് ജാഗ്രതയുള്ള വിമർശനമാണ് ഒരു നല്ല ജനാധിപത്യ വിശ്വാസിയുടെ ലക്ഷണം.