ആണവോര്ജ്ജത്തിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം ലോക ചരിത്രത്തിലെ വിപ്ലവകരമായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളില് ഒന്നാണ്. അത് കേവലമൊരു ആയുധമെന്നോ ഊര്ജ്ജ മാര്ഗമെന്നോ കാണുന്നതിലുപരി അതിന് രാഷ്ട്രീയമായും അധികാരപരമായും വലിയ മാനങ്ങളുണ്ടെന്നതാണ് സത്യം. ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തില് ബലത്തിന്റെയും ശക്തിയുടെയും കൂടി പ്രതീകമാണ് ഇത്.
സൂപ്പര്സ്റ്റാര് മൂലകം
പാറകളില് കണ്ടുവരുന്ന യൂറേനിയം ആണവ റിയാക്ടറുകള്ക്ക് ഊര്ജ്ജം പകരുന്ന ഭാരമേറിയ റേഡിയോ ആക്ടീവ് ലോഹമാണ്. ആവര്ത്തനപ്പട്ടികയിലെ 92-ാം മൂലകമാണിത്. സ്വാഭാവിക രൂപത്തില് നേരിയ റേഡിയേഷനെങ്കിലും ഇതിലെ അസ്ഥിര ആറ്റങ്ങള് ലോകത്തിലെ ആകെ വൈദ്യുതിയുടെ ഏകദേശം 10 ശതമാനം ഉത്പാദിപ്പിക്കാന് ശേഷിയുള്ള ഊര്ജ്ജം വഹിക്കുന്നുവെന്നാണ് ശാസ്ത്ര ലോകം പറയുന്നത്.
അതായത് യു 'U' എന്ന പ്രതീകമുള്ള ഒരു ലോഹമൂലകമാണ് യൂറേനിയം. ഇതിന്റെ ആറ്റങ്ങളില് 92 പ്രോട്ടോണ് ഉണ്ട്. സ്വാഭാവിക യൂറേനിയത്തില് പ്രധാനമായും യു-238 (ഏകദേശം 99.3%), യു-235 (ഏകദേശം 0.7%) എന്നീ ഐസോടോപ്പുകളാണുള്ളത്. ഇതില് യു-235 ആണ് ഏറ്റവും ഉപയോഗപ്രദം. ലോകത്തില് വ്യാപകമായി ഉപയോഗത്തിലുള്ളതും ഇത് തന്നെ. യൂറേനിയത്തിന്റെ വലിയതും അസ്ഥിരവുമായ ന്യൂക്ലിയസുകളാണ് റേഡിയോആക്ടീവ് സ്വഭാവത്തിന് കാരണം. അവ സാവധാനം വിഘടിച്ച് ഭാരം കുറഞ്ഞ മൂലകങ്ങളാകുമ്പോള് അയോണൈസിംഗ് വികിരണങ്ങളായി ഊര്ജ്ജം പുറത്തുവിടും. കോടിക്കണക്കിന് വര്ഷങ്ങളായി നടക്കുന്ന ഈ പ്രകൃതിദത്ത പ്രക്രിയ ഭൂമിയുടെ ചൂടിന് കാരണമാകുകയും ആഴത്തിലുള്ള ഭൗമ പ്രവര്ത്തനങ്ങളെ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യുറേനിയം കണ്ടുപിടിച്ചത്
1789 ലാണ് യുറേനിയം കണ്ടെത്തിയത്. യുദ്ധത്തിന്റെയും നയതന്ത്രത്തിന്റെയും ഗതി തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചിരുന്നു. പിച്ച്ബ്ലെന്ഡ് എന്ന ധാതുവിനെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്നതിനിടെ ജര്മ്മന് രസതന്ത്രജ്ഞനായ മാര്ട്ടിന് ഹൈന്റിച്ച് ക്ലാപ്രോത്ത് ആണ് ഈ മൂലകം കണ്ടെത്തിയത്. അതേ വര്ഷം ബെര്ലിനില് വെച്ച് അദ്ദേഹം തന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം പ്രഖ്യാപിച്ചു. പിന്നീട്, യുറേനിയം ആണവായുധങ്ങള്ക്കും ഊര്ജ്ജ റിയാക്ടറുകള്ക്കും ഇന്ധനമായി മാറുകയായിരുന്നു.
ഖനനവും മറ്റ് പ്രവര്ത്തനങ്ങളും
യുറേനിയം ഇന്ധനം ഭൂമിയില് നിന്ന് ഖനനം ചെയ്യുന്ന പാറകളില് നിന്നാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ശേഷം രാസവിദ്യകളിലൂടെ അയിരില് നിന്ന് യുറേനിയം വേര്തിരിക്കുന്നു. പിന്നീട് മില്ലിംഗ്, കണ്വേര്ഷന്, സമ്പുഷ്ടീകരണം എന്നീ പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ ഇത് കടന്നുപോകുന്നു. ഓരോ ഘട്ടത്തിലും യുറേനിയം രൂപം മാറുകയും, പവര് റിയാക്ടറുകള്ക്ക് വേണ്ട ശുദ്ധിയും സാന്ദ്രതയും എഞ്ചിനീയര്മാര് നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യുറേനിയം അയിരില് സാധാരണയായി യുറേനിയം ലോഹം ഒരു ശതമാനത്തില് താഴെ മാത്രമാണ് ഉണ്ടാകുക.
ഓപ്പണ് പിറ്റ്, ഭൂഗര്ഭ, ഇന് സിറ്റു ലീച്ച് എന്നിവയാണ് ഖനന രീതികളായി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇന് സിറ്റു ലീച്ച് വഴി ദ്രാവകങ്ങള് പാറകളിലൂടെ പമ്പ് ചെയ്ത് യുറേനിയം അലിയിച്ച് പ്രോസസിംഗ് പ്ലാന്റിലേക്ക് മാറ്റുന്നു. മില്ലുകളില് യുറേനിയം ദ്രാവകത്തില് നിന്ന് വേര്തിരിക്കുന്നു. യുറേനിയം ഖരരൂപത്തില് അടിയുന്നതിനായി രാസവസ്തുക്കള് ചേര്ക്കുന്നു. 'യെല്ലോ കേക്ക്' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ പൊടി പ്രധാനമായും യുറേനിയം ഓക്സൈഡാണ്. യെല്ലോ കേക്ക് അരിച്ച്, ഉണക്കി, അടച്ച ഡ്രമ്മുകളില് നിറച്ച് കര്ശന സുരക്ഷയോടെ കണ്വേര്ഷന് പ്ലാന്റിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
കണ്വേര്ഷന് പ്ലാന്റുകള് യെല്ലോ കേക്കിനെ യുറേനിയം ഹെക്സാഫ്ലൂറൈഡ് വാതകമാക്കി മാറ്റുന്നു. മറ്റ് ലോഹങ്ങള് നീക്കി യെല്ലോ കേക്ക് ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം, രാസവസ്തുക്കളുമായി ചേര്ന്ന് UF6 രൂപപ്പെടുന്നു. മിതമായ താപനിലയില് ഇതിന് വാതകമായി മാറാന് കഴിയും. ഇത് സമ്പുഷ്ടീകരണത്തിന് അത്യാവശ്യമാണ്. UF6 ഗതാഗതത്തിനായി പിന്നീട് സിലിണ്ടറുകളില് നിറയ്ക്കുന്നു.
പ്രകൃതിദത്ത യുറേനിയത്തില് പ്രധാനമായും യു-238 ആറ്റങ്ങളും കുറഞ്ഞ യു-235-ഉം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. റിയാക്ടറുകള്ക്ക് സ്ഥിരമായ ചെയിന് റിയാക്ഷന് നിലനിര്ത്താന് കൂടുതല് യു-235 ആവശ്യമാണ്. സമ്പുഷ്ടീകരണം U-235 നില ഏകദേശം 0.7 ശതമാനത്തില് നിന്ന് ഉയര്ത്തുന്നു. പവര് റിയാക്ടറുകള്ക്ക് സാധാരണയായി മൂന്ന് മുതല് അഞ്ച് ശതമാനം വരെ യു-235 ആവശ്യമാണ്. സിവില് ഇന്ധനത്തിന് സമ്പുഷ്ടീകരണം ഇരുപത് ശതമാനത്തില് താഴെയായിരിക്കണം.
സമ്പുഷ്ടീകരണ സാങ്കേതിക വിദ്യ
ഗ്യാസ് സെന്ട്രിഫ്യൂജുകളാണ് നിലവില് പ്രധാന സമ്പുഷ്ടീകരണ സാങ്കേതികവിദ്യ. കറങ്ങുന്ന സിലിണ്ടറുകള് ഭാരം കുറഞ്ഞ UF6 തന്മാത്രകളെ വേര്തിരിക്കുന്നു. വാതകം അതിവേഗത്തില് ഉള്ളില് സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്, പിണ്ഡ വ്യത്യാസങ്ങള് യു-235 നെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മാറ്റുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് സെന്ട്രിഫ്യൂജുകള് കാസ്കേഡുകളായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ ഘട്ടവും യു-235 ഉള്ളടക്കം വര്ധിപ്പിക്കുന്നു. സമ്പുഷ്ടീകരണ പ്ലാന്റുകള് രണ്ട് ഉല്പ്പന്ന പ്രവാഹങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുന്നു: ഉയര്ന്ന യു-235 ഉള്ള സമ്പുഷ്ട യുറേനിയവും, കുറഞ്ഞ യു-235 ഉള്ള ക്ഷയിച്ച യുറേനിയവും. ഇന്ധന ഓര്ഡറുകള്ക്കനുസരിച്ച് എഞ്ചിനീയര്മാര് ഒഴുക്കും വേഗതയും ക്രമീകരിക്കുന്നു. പരിശോധകര് ഈ സൗകര്യങ്ങള് നിരീക്ഷിക്കുകയും, സമ്പുഷ്ടീകരണ നിലവാരം സിവില് ഉപയോഗങ്ങള്ക്ക് അനുസരിച്ചാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
UF6 വാതകം സമ്പുഷ്ടീകരണത്തിന് ശേഷം ഖര ഓക്സൈഡായി മാറുന്നു. പ്ലാന്റുകള് UF6 നെ യുറേനിയം ഡയോക്സൈഡ് പൊടിയാക്കി മാറ്റുന്നു. സാങ്കേതിക വിദഗ്ധര് ഈ പൊടി ചെറിയ സെറാമിക് പെല്ലറ്റുകളായി അമര്ത്തുന്നു. ഉയര്ന്ന താപനിലയില് ചൂളകളില് സിന്റര് ചെയ്യുന്നതിലൂടെ പെല്ലറ്റുകള്ക്ക് ശക്തിയും സാന്ദ്രതയും വര്ധിക്കുന്നു. ഓരോ പെല്ലറ്റും വലിയ ഊര്ജ്ജം സംഭരിക്കുന്നു.
പെല്ലറ്റുകള് ഫ്യൂവല് റോഡുകള് എന്ന് വിളിക്കുന്ന ലോഹക്കുഴലുകളില് അടുക്കുന്നു. സിര്ക്കോണിയം അലോയ് പോലുള്ളവ പെല്ലറ്റുകളെ ഉറപ്പിച്ചു നിര്ത്തി നാശം തടയും. റിയാക്ടര് തരമനുസരിച്ച് പല റോഡുകളും ചേര്ന്ന് ഇന്ധന അസംബ്ലികള് രൂപപ്പെടുന്നു. ഈ അസംബ്ലികള് റിയാക്ടര് കോറുകളില് നിക്ഷേപിച്ച് വര്ഷങ്ങളോളം ഉപയോഗിക്കുകയാണ് പതിവ്.
ന്യൂക്ലിയര് ഫിഷനും അതിന്റെ പ്രവര്ത്തനങ്ങളും
യൂറേനിയം-235 ഫിസ്സൈലാണ്; അതായത് ഒരു സ്ലോ ന്യൂട്രോണ് തട്ടുമ്പോള് അതിന്റെ ന്യൂക്ലിയസ് പിളരും. ഫിഷന് എന്ന ഈ വിഭജനം ചെറിയ ആറ്റങ്ങളും കൂടുതല് ന്യൂട്രോണുകളും താപവും പുറത്തുവിടും. പുതിയ ന്യൂട്രോണുകള്ക്ക് മറ്റ് യു-235 ന്യൂക്ലിയസുകളെ തട്ടി തുടര്ച്ചയായ ശൃംഖലാപ്രവര്ത്തനം വഴി ഊര്ജ്ജം സൃഷ്ടിക്കാനാകും. ഇതൊരു ചെയിന് റിയാക്ഷനാണ്. റിയാക്ടറുകളില് ഈ ഫിഷന് ശൃംഖലാ പ്രവര്ത്തനം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു. യൂറേനിയം അയിര് ഖനനം ചെയ്ത് യു-235-ന്റെ അളവ് 0.7 ശതമാനത്തില് നിന്ന് 3-5 ശതമാനം ആയി വര്ധിപ്പിച്ച് സംസ്കരിക്കുന്നു. ഇന്ധന പെല്ലറ്റുകള് ദണ്ഡുകള്ക്കുള്ളില് സ്ഥാപിച്ചാണ് വര്ഷങ്ങളോളം പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന റിയാക്ടര് കോറുകള് നിര്മ്മിക്കുന്നത്.
കോറിനുള്ളില് ഫിഷന് പ്രക്രിയ ഉയര്ന്ന മര്ദ്ദത്തിലുള്ള വെള്ളത്തെ ചൂടാക്കുന്നു. ഈ ചൂടുവെള്ളം/നീരാവി ജനറേറ്ററുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച ടര്ബൈനുകള് കറക്കി വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. കല്ക്കരി പ്ലാന്റുകള് പോലെ ഇന്ധനം കത്തിക്കാതെ, കുറഞ്ഞ യൂറേനിയം സമാന അളവ് കല്ക്കരി/പ്രകൃതിവാതകത്തേക്കാള് കൂടുതല് ഊര്ജ്ജം നല്കുന്നു.
റിയാക്ടര് സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങള് ശൃംഖലാപ്രവര്ത്തനം സ്ഥിരമായി നിലനിര്ത്തുന്നു. നിയന്ത്രണ ദണ്ഡുകള് അധിക ന്യൂട്രോണുകളെ വലിച്ചെടുത്ത് ഫിഷന് കുറയ്ക്കും. കട്ടിയുള്ള ഉരുക്ക് പാത്രങ്ങളും കോണ്ക്രീറ്റ് ഷീല്ഡുകളും വികിരണങ്ങളെ തടയും. ഉയര്ന്ന റേഡിയോ ആക്ടീവ് ആയ ഉപയോഗിച്ച ഇന്ധനം ദീര്ഘകാലത്തേക്ക് പ്രത്യേക സംഭരണികളില് സൂക്ഷിക്കുന്നു.
യുറേനിയം സമ്പുഷ്ട രാജ്യങ്ങള്
കസാഖിസ്ഥാന്, കാനഡ, ഓസ്ട്രേലിയ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളില് വലിയ രീതിയില് യൂറേനിയം ഖനനം ചെയ്യുന്നു. അയിര് ഗുണനിലവാരം മാറുന്നതിനാല് വലിയ പാറകള് കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടി വരും. തൊഴിലാളികളെയും ഭൂഗര്ഭജലത്തെയും സമൂഹങ്ങളെയും വികിരണങ്ങളില് നിന്നും ഘനലോഹങ്ങളില് നിന്നും സംരക്ഷിക്കാന് മാലിന്യങ്ങള് ശ്രദ്ധയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നതാണ് വെല്ലുവിളി.
യുറേനിയം ആയുധത്തിന് ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്
ആണവായുധങ്ങള്ക്കും ആണവ നിലയങ്ങള്ക്കും യുറേനിയം ഇന്ധനം ആവശ്യമാണ്. എന്നാല് ശുദ്ധിയുടെ കാര്യത്തില് വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. പവര് റിയാക്ടറുകള്ക്ക് സാധാരണയായി കുറഞ്ഞ സാന്ദ്രതയുള്ള യുറേനിയം മതി. എന്നാല് അണുബോംബുകള്ക്ക് ഒരു സ്ഫോടനാത്മക ശൃംഖലാപ്രവര്ത്തനത്തിന് ഉയര്ന്ന സാന്ദ്രതയുള്ള യുറേനിയമോ പ്രത്യേക പ്ലൂട്ടോണിയമോ അനിവാര്യമാണ്. പ്രകൃതിദത്ത യുറേനിയത്തില്, വിഘടനം സംഭവിക്കുന്ന യുറേനിയം-235 ഏകദേശം 0.7 ശതമാനം മാത്രമാണ് അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. ഈ അളവ് മിക്ക ആധുനിക പവര് റിയാക്ടറുകള്ക്കോ ഒരു ബോംബിനോ പര്യാപ്തമല്ല. അതിനാല് വ്യാവസായിക പ്രക്രിയകളിലൂടെ യുറേനിയം-235 ന്റെ അളവ് വര്ധിപ്പിച്ച് യുറേനിയം സമ്പുഷ്ടീകരിക്കാറുണ്ട്.
മിക്ക ലൈറ്റ്-വാട്ടര് പവര് റിയാക്ടറുകളും കുറഞ്ഞ സാന്ദ്രതയുള്ള യുറേനിയമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇതില് മൂന്ന് മുതല് അഞ്ച് ശതമാനം വരെ യുറേനിയം-235 അടങ്ങിയിരിക്കും. ചില നൂതന മോഡലുകള്ക്ക് ഇതിലും ഉയര്ന്ന അളവ് വേണ്ടിവരാം. സിഎഎന്ഡിയു പോലുള്ള ഹെവി-വാട്ടര് റിയാക്ടറുകള്ക്ക് സമ്പുഷ്ടീകരിക്കാത്ത യുറേനിയം മതിയാകും. എന്നാല് അവയെ ആയുധ ഇന്ധനമായി ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. യുറേനിയം-235 ന്റെ അളവ് 20 ശതമാനം കടക്കുമ്പോള് അത് 'ഉയര്ന്ന സാന്ദ്രതയുള്ള യുറേനിയം' ആയി മാറുന്നു. ഈ നിലവാരം ആയുധങ്ങള്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാമെങ്കിലും പൂര്ണമായും അനുയോജ്യമല്ല. പ്രായോഗികവും മികച്ചതുമായ ഒരു ആണവ ബോംബിന് സാധാരണയായി 90 ശതമാനം യുറേനിയം-235 ആണ് വേണ്ടത്. ഇത് ആയുധ നിലവാരമുള്ള യുറേനിയം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
യുറേനിയത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യം
വലിയ ശക്തികള് യുറേനിയത്തെ പ്രാധാനപ്പെട്ട ഒരു തന്ത്രപരമായ ഘടകമായാണ് കാണുന്നത്. അമേരിക്ക, റഷ്യ, ചൈന തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളെല്ലാം യുറേനിയം ഖനനം, പരിവര്ത്തനം, സമ്പുഷ്ടീകരണം എന്നിവയില് നിക്ഷേപം നടത്തുന്നു. ഇത് പലപ്പോഴും സൈനിക ആസൂത്രണങ്ങളെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. യുറേനിയം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള ഇടപാടുകള് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന രാജ്യങ്ങള്ക്കുമേല് നയതന്ത്രപരമായ സ്വാധീനം വര്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ് അതിന്റെ പ്രധാന കാരണം.
കസാഖിസ്ഥാന്, കാനഡ, ഓസ്ട്രേലിയ, നമീബിയ, നൈജര് എന്നിവയാണ് പ്രധാന യുറേനിയം ഉത്പാദക രാജ്യങ്ങള്. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങളോ അസ്ഥിരതയോ വിപണികളെ പിടിച്ചുകുലുക്കാറുണ്ട്. ഉപരോധങ്ങളോ അട്ടിമറികളോ ഖനന ഉത്പാദനത്തെ ബാധിക്കാം. അതിനാല്, പല രാജ്യങ്ങളും അപ്രതീക്ഷിത തടസങ്ങള് കുറയ്ക്കുന്നതിനായി വിതരണക്കാരെ വൈവിധ്യവത്കരിക്കാനോ ശേഖരം വര്ധിപ്പിക്കാനോ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും. അവിടെയാണ് യുറേനിയം സമ്പുഷ്ടീകരണ പ്ലാന്റുകളില്ലാത്ത രാജ്യങ്ങള് അധിക സമ്മര്ദ്ദം നേരിടുന്നത്. അവര്ക്ക് വിദേശ ഇന്ധന നിര്മ്മാതാക്കളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഇന്ധന വിതരണം പലപ്പോഴും രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാന് സാധ്യതയുണ്ട്. പല രാജ്യങ്ങളും ആഭ്യന്തര സമ്പുഷ്ടീകരണത്തിനായി സമ്മര്ദ്ദം ചെലുത്തുന്നു, ഇത് അയല്രാജ്യങ്ങള്ക്കിടയില് സംശയം വളര്ത്തുന്നതും പതിവാണ്.
20 ശതമാനത്തിന് മുകളില് സമ്പുഷ്ടീകരിച്ച യുറേനിയം ഹൈലി എന്റിച്ചഡ് യുറേനിയം എന്ന് പറയുന്നു, ഇത് ആയുധങ്ങള്ക്കും ഗവേഷണാവശ്യങ്ങള്ക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇറാന്, ഉത്തര കൊറിയ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ സംഭവങ്ങള് ഈ സമ്മര്ദ്ദവും രീതിയും കൃത്യമായി പ്രകടമാക്കുന്നു. സമാധാനപരമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന പ്രവര്ത്തനങ്ങള് പോലും ബോംബ് നിര്മ്മാണത്തിലേക്കുള്ള പാത ചുരുക്കിയേക്കാമെന്നതാണ് യഥാര്ത്ഥ ഭീഷണി. യുറേനിയം പ്ലാന്റുകളിലും ശേഖരങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ചര്ച്ചകളും ഉപരോധങ്ങളും ചിലപ്പോള് ഭീഷണികളും നടക്കാറുണ്ട്. പ്രാദേശിക എതിരാളികള് ഈ പദ്ധതികള് സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുകയും സ്വന്തം പദ്ധതികളില് ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങള് വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അത്തരത്തില് ആണവായുധത്തിന്റെ പേരിലാണ് ഇറാനെ യുഎസും ഇസ്രായേലും ആക്രമിച്ചത്. അത് ഈ സംഭവ വികാസങ്ങളുടെ വ്യാപ്തി പ്രകടമാക്കുന്ന
ഫേസ്ബുക്കിൽ വാർത്തകൾ അറിയാൻ പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യുക
Facebook ലിങ്ക് 👇
ഫേസ്ബുക് പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യാൻ ഈ ലിങ്കിൽ (https://www.facebook.com/vachakam/) ക്ലിക്ക് ചെയ്തിട്ട് ലൈക്ക് / Follow ബട്ടൺ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.
ഒപ്പം vachakam.com ന്റെ YouTube ചാനൽ സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്യാനും മറക്കല്ലേ...
ചാനൽ ലിങ്ക്: https://www.youtube.com/channel/UCXRVmXRlpFL8TzgXtb8IIyw?sub_confirmation=1
