ഗ്രീന്‍ലാന്‍ഡ് തര്‍ക്കവും വിണ്ടുകീറുന്ന ആഗോള ബന്ധങ്ങളും

JULY 8, 2026, 6:35 AM

തുര്‍ക്കിയുടെ തലസ്ഥാനമായ അങ്കാറയില്‍ നടന്ന നാറ്റോ ഉച്ചകോടി കേവലം സഖ്യരാജ്യങ്ങളുടെ പ്രതിരോധ സഹകരണത്തിന്റെ മാത്രം വേദിയായിരുന്നില്ല. അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപിന്റെ കര്‍ക്കശമായ വിദേശനയങ്ങളും സഖ്യകക്ഷികളുടെ ആശങ്കകളും തമ്മിലുള്ള വടംവലികള്‍ക്കാണ് ലോകം ഇവിടെ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്. ഡെന്‍മാര്‍ക്കിന് കീഴിലുള്ള അര്‍ദ്ധ സ്വയംഭരണ പ്രദേശമായ ഗ്രീന്‍ലാന്‍ഡിന് മേലുള്ള ട്രംപിന്റെ അവകാശവാദവും, ഇറാന് മേലുള്ള ഏകപക്ഷീയമായ ആക്രമണങ്ങളും, പ്രതിരോധ ബജറ്റ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാനുള്ള സമ്മര്‍ദ്ദവും നാറ്റോയുടെ നിലനില്‍പ്പിനെത്തന്നെ വലിയ രീതിയില്‍ പുനര്‍ചിന്തനത്തിന് വിധേയമാക്കുകയാണ്.

ട്രംപിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശലക്ഷ്യങ്ങള്‍

ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപിന്റെ 'അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്' നയത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ച തന്നെയാണ് ഈ നീക്കങ്ങളില്‍ വ്യക്തമാകുന്നത്. നാറ്റോയുടെ പ്രതിരോധ സാമ്പത്തിക ഭാരം അമേരിക്ക ഇനി ഒറ്റയ്ക്ക് ചുമക്കില്ലെന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാഥമിക നിലപാട്. യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ ജി.ഡി.പിയുടെ കൂടുതല്‍ ഭാഗം പ്രതിരോധത്തിനായി ചെലവഴിക്കണമെന്നും, അതിലൂടെ അമേരിക്കന്‍ ആയുധ കമ്പനികള്‍ക്ക് വലിയ കച്ചവടവും തൊഴിലവസരങ്ങളും ഉണ്ടാക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

കൂടാതെ, ആര്‍ട്ടിക് മേഖലയിലെ സ്വാധീനത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും ഗ്രീന്‍ലാന്‍ഡ് നിയന്ത്രണത്തിലാക്കേണ്ടത് അമേരിക്കയുടെ ആവശ്യമാണെന്ന് ട്രംപ് കരുതുന്നു. യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ പരമ്പരാഗത യുദ്ധങ്ങളില്‍ സ്വയം പ്രതിരോധ ശേഷി വളര്‍ത്തിയെടുക്കണമെന്നും അമേരിക്ക സൈനിക സാന്നിദ്ധ്യം കുറച്ച് ആവശ്യമായ സുരക്ഷാ സഹായം മാത്രം നല്‍കിയാല്‍ മതിയെന്നുമുള്ള നയത്തിലേക്ക് മാറ്റം വരുത്താന്‍ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കുന്നു. ഇതോടൊപ്പം മധ്യപൂര്‍വ്വേഷ്യന്‍ മേഖലയില്‍ തങ്ങളുടെ പൂര്‍ണ്ണ അധീശത്വം ഉറപ്പിക്കാനും അമേരിക്ക ലക്ഷ്യമിടുന്നു.

ഈ നീക്കങ്ങളുടെ പ്രധാന ഗുണങ്ങള്‍

ട്രംപിന്റെ കടുത്ത സമ്മര്‍ദ്ദഫലമായി യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളും കാനഡയും തങ്ങളുടെ പ്രതിരോധ ബജറ്റ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായിട്ടുണ്ട്. ഇത് നാറ്റോയുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള സൈനിക ശേഷി വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ സഹായിക്കും. പ്രതിരോധ ചെലവുകള്‍ ഉയര്‍ന്നതോടെ സഖ്യരാജ്യങ്ങള്‍ അമേരിക്കന്‍ കമ്പനികളില്‍ നിന്ന് വ്യാപകമായി ആയുധങ്ങള്‍ വാങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയത് അമേരിക്കന്‍ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് വലിയ ഉത്തേജനം നല്‍കുകയും ധാരാളം തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. കൂടാതെ സമുദ്രവ്യാപാര പാതകളില്‍ ഭീഷണി ഉയര്‍ത്തുന്ന ഇറാനെതിരെയുള്ള ശക്തമായ തിരിച്ചടി മേഖലയിലെ സുരക്ഷയ്ക്ക് അത്യാവശ്യമാണെന്ന വാദവും ശക്തമാണ്.

നേരിടുന്ന ദോഷങ്ങളും പ്രധാന ആശങ്കകളും

ഗ്രീന്‍ലാന്‍ഡ് വിഷയത്തില്‍ ഡെന്‍മാര്‍ക്ക് പ്രധാനമന്ത്രി മെറ്റെ ഫ്രെഡറിക്സെന്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതുപോലെ, നാറ്റോ സഖ്യകക്ഷികളുടെ പരമാധികാരത്തെ മാനിക്കാത്ത ട്രംപിന്റെ നിലപാട് സഖ്യത്തിനുള്ളിലെ വിള്ളല്‍ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ജി.ഡി.പിയുടെ വലിയൊരു ശതമാനം പ്രതിരോധത്തിനായി മാറ്റിവെക്കാന്‍ സ്ലോവേനിയ, ബെല്‍ജിയം, സ്‌പെയിന്‍ തുടങ്ങിയ ചെറിയ രാജ്യങ്ങള്‍ കടുത്ത സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി അനുഭവിക്കുകയാണ്.

ഇറാനെതിരെ ഇസ്രായേലുമായി ചേര്‍ന്ന് അമേരിക്ക നടത്തുന്ന ആക്രമണങ്ങളില്‍ കാനഡയ്ക്കും മറ്റ് യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ക്കും കടുത്ത അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്. സഖ്യരാജ്യങ്ങളുമായി വേണ്ടത്ര ആലോചിക്കാതെ ഏകപക്ഷീയമായി തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് നാറ്റോയുടെ പരമ്പരാഗത ഐക്യത്തെ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുന്നു. ഉക്രെയിന് മേലുള്ള റഷ്യന്‍ ഭീഷണി നിലനില്‍ക്കെ സഖ്യത്തിനുള്ളില്‍ രൂപപ്പെടുന്ന ഇത്തരം ഭിന്നതകള്‍ വടക്കന്‍-കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ വലിയ ആശങ്ക സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്.

നാറ്റോ എന്നത് പരസ്പരം സംരക്ഷിക്കാനും സഖ്യരാജ്യങ്ങളുടെ പരമാധികാരം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും രൂപീകരിച്ച സംഘടനയാണ്. എന്നാല്‍ ട്രംപിന്റെ പുതിയ നയങ്ങള്‍ നാറ്റോയെ ഒരു വ്യവസായ സ്ഥാപനം പോലെ ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കുപുസ്തകമാക്കി മാറ്റുകയാണെന്ന വിമര്‍ശനം ശരിവെക്കുന്നതാണ് നിലവിലെ സംഭവവികാസങ്ങള്‍. ഗ്രീന്‍ലാന്‍ഡ് വിഷയത്തിലും ഇറാന്റെ കാര്യത്തിലും അമേരിക്ക സ്വീകരിക്കുന്ന ഏകപക്ഷീയ നിലപാടുകള്‍ നാറ്റോ എന്ന ആഗോള പ്രതിരോധ കൂട്ടായ്മയുടെ ഭാവിയെയും ലോകസമാധാനത്തെയും ഒരുപോലെ ചോദ്യചിഹ്നങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുകയാണ്.

English Summary

The recent NATO summit in Ankara highlighted growing tensions between the United States and its allies, driven by President Donald Trump's transactional "America First" foreign policy. Tensions flared over Trump’s renewed interest in acquiring Greenland, which Danish Prime Minister Mette Frederiksen firmly rejected to defend Denmark's sovereignty, as well as over unilateral U.S. strikes on Iran and aggressive demands for allies to dramatically increase defense spending. While this pressure has successfully spurred European nations to boost their defense budgets and generate economic gains for American defense contractors, it has simultaneously strained alliances, burdened smaller economies, and created ideological rifts, leaving NATO's core unity and future stability uncertain.